Tajemnica Pana Cukra – fragment 6

 

tajemnica pana cukra23 grudnia 1937 roku pięćdziesięciu profesorów polskich protestuje na łamach prasy przeciwko „gettu ławkowemu”:

Ażeby nie dopuścić do powstania pozoru, jakoby ogół sił nauczycielskich polskich szkół akademickich uznawał zasadę „ghetta ławkowego”, my niżej podpisani stwierdzamy, że byliśmy i  jesteśmy przeciwni wszelkim dążeniom do ograniczenia praw ze względów wyznaniowych, narodowościowych czy rasowych, zwłaszcza jeżeli te ograniczenia mają dotyczyć jakiejkolwiek części naszych uczniów. W  poczuciu współodpowiedzialności za to, żeśmy nie zdołali zapobiec stanowi, który panuje obecnie w  większości polskich szkół akademickich, stwierdzamy, że stan ten uważamy za ciężką krzywdę dla kultury polskiej i wielkie nie bezpieczeństwo dla jej przyszłego rozwoju”.

Podpisali się profesorowie Uniwersytetu Józefa Piłsudskiego – Warszawa (m.in. prof. Jan St. Bystroń, prof. Tadeusz Kotarbiński, prof. Władysław Witwicki, prof. Stanisław Słoński)

Uniwersytetu  Poznańskiego  (m.in.  prof.  Witold  Klinger, prof. Franciszek Raszeja, prof. Stanisław Runge, prof. Florian Znaniecki) i Uniwersytetu Stefana Batorego – Wilno (prof. Jan Dembowski, prof. Antoni Zygmund).

Do osób, które nie uległy paranoi rasistowskiej, należeli też profesor Ryszard Ganszyniec oraz rektor Uniwersytetu Jana Kazimierza Stanisław Kulczycki.

Ponieważ  nie  zgodził  się  na  wprowadzenie  na  terenie uczelni żadnych rasistowskich podziałów dla studentów, został oskarżony o kontakty z masonerią, o działalność antypolską, w konsekwencji – zdecydował się na rezygnację ze swego stanowiska.

Ostatnim etapem „odżydzania” uczelni był numerus nullus, czyli całkowity zakaz przyjmowania na uczelnie osób mających „nieodpowiednie pochodzenie” Postępowy czy ortodoksyjny, zasymilowany czy syjonista – nie ma znaczenia, grunt, że Żyd.

A Żyd nie mógł być przyjęty na studia m.in. na Uniwersytecie Poznańskim, Akademii Górniczej w Krakowie, na wydziały lekarskie w Krakowie, Lwowie

 

Przyslala Anna K Klys

anna karolina klys

 

One Response to “Tajemnica Pana Cukra – fragment 6”

  1. Brawo Pani Annie Klys za wszystko, za ludzka wrazliwosc, talent, odwade, dazenie do prawdy, dobra i innych szlachetnosci…
    Zycze Pani i Jej Najblizszym wszystkiego co sie dobrem zwie !

Dodaj komentarz

%d bloggers like this: