Blogowy recenzent filmowy donosi

Aleksander Kwiatkowski

 

Międzynarodowy Festiwal Filmowy Zydowskie Motywy, którego 13-a edycja odbyła się w warszawskim kinie Muranow 24-28.5.2017, boryka się z dużymi, przede wszystkiem finansowymi trudnościami. Główny sponsor czyli Miasto Warszawa udostepnił festiwalowi zaledwie 25% funduszy przyznawanych w latach ubieglych. Zmniejsza to ilość filmów w konkursie a także frekwencję zagranicznych gości. Ponadto filmów wyświetlanych niegdyś 2-krotnie, w 2 salach kina – nazwanych imionami aktorów – Gerard (Philippe) i Zbyszek (Cybulski), teraz  trzeba szukac w obu i obejrzenie całego repertuaru graniczy z niemożliwością.

Tym niemniej tegoroczny festiwal miał wyraźny profil, polegający na – być może przypadkowej – dominacji określonych tematów. Piewszy z nich to szeroko pojęte pojednanie i wzajemna tolerancja. Aktualne jest to np. między Zydami i Arabami – jak w krótkich metrażach: „Siekanym” (Chop) Lewisa Rose o rzeźniku rozrywanym między etnicznie i religijnie różnymi barami, „Transferze” Michaela Grudsky’ego (nagroda za najlepszy film krótki), o więźniu z El-Fatah naprawiającym auto izraelskiej eskorty przewożące go do nowego więzienia, jak wreszcie w dokumencie Igala Hechta „Mój dom”(My home) – mówiącym o głównie muzułmańskich mniejszosciach uważających się za lojalnych obywateli Izraela.

Pełnometrażowa „Harmonia” Ori Sivana o palestyńskiej skrzypaczce występującej w izraelskiej orkiestrze to z kolei trawestacja historii Abrahama, Sary, Hagar, Izmaela i Izaaka, gdzie dwaj ostatni godzą się na estradzie pop musik.

Inny rodzaj pojednania występuje w filmach ukazujących stosunki polsko-żydowskie. W najgłośniejszym filmie festiwalu (Grand Prix, nagroda dla najlepszego filmu polskiego i nagroda publiczności), dokumencie Michała Jaskulskiego i Lawrence Loewingera „Przy Planty 7/9” szanse daje mu inicjatywa pochodzącego z Białegostoku kielczanina Bogdana Białka, inspirującego ekspiację za zbrodnie i spotkanie ocalałych a także jeszcze żyjących świadków pogromu kieleckiego i nawet potomków jego uczestników. Inny rodzaj pojednania to podobne spotkania po latach, w narracjach skoncentrowanych na problemie Sprawiedliwych wśród narodów świata (statystyczna przewaga Polaków opiera się tu oczywiście na statystycznej przewadze ludnosci żydowskiej w okupowanej Polsce). Tak w semifabularnym, inscenizowanym dokumencie „Dotknięcie anioła” Marka Tomasza Pawłowskiego i w fabularnym reżyserskim debiucie „Sprawiedliwy” znanego producenta Michała Szczerbica. A także w „Wytrwałości” Małgorzaty Imielskiej, dokumentalnej biografii amerykańskiego z kolei, choć pochodzącego z Polski producenta Bena Barenholtza. Film ukazuje jednak głównie jego wizytę po latach na Ukrainie i częściowe pojednanie z żyjącymi tam dzić Wolyniakami.

Apoteoza sprawiedliwych nie jest sprawą prostą, bywało różnie, na Wołyniu sporo też wyznawców tryzuba, a w filmie Szczerbica nie łatwo moralnie ocenić, kto jest tym właściwym spośród kilku aspirantów do tytułu. Ten temat nie jest zresztą nowy, datuje sie od serialu Waldemara Krzystka „Sprawiedliwi” (2009) i coraz bardziej przybiera na znaczeniu. Co nie dziwi w Posce pod rządami PIS-u.  

Aleksander Kwiatkowski

Zdjecia Renaty Zawadzkiej-Ben Dor z festiwalu znajdziesz

TUTAJ

Jedna odpowiedź to “Blogowy recenzent filmowy donosi”

  1. 25 procent to ile ? i na co? na pokrycie kosztów wynajecia sali? Na koszty podróży i pobytu w Marjocie czy Bristolu kilkudziesięciu filmowców .Ambasada Izraelska dofinansowała festiwal, jak również Ministerstwo Kultury Izraela. O ile akredytowani krytycy mają wstęp bezplatny, publicznosc płaci za bilety. Oczywiscie film o tym jak wiezien Arab naprawial samochod wiezienny , ktory sie popsul wiozac go do wieziena, moze byc ciekawym Ale w Izraelu nie ma kary smierci wiec nie ma kulminacyjnego napiecia. Naprawic nie naprawic? hamletowskie pytanie w tym wypadku nie jest tragicznym dylematem przed jakim staje biedny Arab.
    Filmy izraelskie nie maja wielkiego powodzenia w samym Izraelu.Nie przyciągają rowniez tłumów w Nowym Yorku gdzie zyje wiecej Zydow niz w Izraelu, Wiec przyznanie subwencji przez panią. W. Gronkiewicz kilkunastu milionow nie spowodowalo by wiekszej frekwencji.

    Lubię to

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: