Kacik poezji – Eliza Segiet cz. 14

Eliza Segiet , absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, studiów podyplomowych Wiedza o Kulturze i Filozofia, Podyplomowe Prawo Karne Skarbowe i Gospodarcze, Studium Literacko Artystyczne przy Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Studium Realizacji Eksploatacji Telewizyjno- Filmowej w Łodzi. Ukończyła szkolenia specjalistyczne organizowane na Uniwersytecie Jagiellońskim: 1] pt. Twórczość i samokontrola w procesie edukacji, 2] pt. Wizja nauki i sztuki w myśli konfucjańskiego kręgu kulturowego, 3] pt. Kultura regionu himalajskiego. Wydała trzy tomiki poezji: 2013r. Romans z sobą,[ Sowello] 2014r. Myślne miraże, [ Miniatura] 2016r. Chmurność, [Signo] 2015r. monodram Prześwity,[Signo ]


Ta chwila

Gotowi na szczęście,
zachłannie idziemy ku niemu.
A kiedy ono otworzy się jak
świtem obudzony nenufar,
to nie dlatego,
że tak będzie zawsze,
lecz po to, by cieszyć się
tą chwilą.

 
Tratwa

Aby
na tratwie życia dryfować ,
potrzebujemy
osłaniającej burty.
Ocean istnienia
może szeptać,
śpiewać i krzyczeć.
Wszystko po to,
aby dopłynąć do celu.

Księżycowa nostalgia

Błękitne niebo
rozmawiało z pędzlem.
Namalowane gwiazdy mówiły,
to już wieczór.
Księżyc zwinięty jak kot
bawił się wyobraźnią.
On nie tańczył,
to ręka malarza
zamieniała chmury
w podniebną
księżycową nostalgię.


Wszystkie wpisy Elizy

TUTAJ

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: