Kacik poezji – Ludwik Janion cz. 13

Mieszka w Warszawie. Autor opowiadań, poezji, książek dla dzieci także publicystyka i krytyka literacka. Z ważniejszych: powieść „Zwijanie świata ”słowo/obraz terytoria” 2007, dwa tomy „Antologii poezji – Cogito”, antologie poezji młodych autorów: „Zanim wypełni się wiek” i „Dziesięć razy rok”. Poezje publikuje w „Twórczości”, „Toposie”, „Odrze”, w przeszłości także w „Literaturze”, „Fantastyce”, „Nowej Okolicy Poetów”, „Kresach”, „Akcencie” i in. Współpracował z wieloma pismami, od „Szachów” poczynając, na „Kocich Sprawach” kończąc. Od 20 lat prowadzi w pismach „Cogito” i „Victor” działy poświęcone twórczości młodych autorów. W drugim programie Polskiego Radia przez dwa lata prowadził audycję: „Czas na debiut”. Autor słuchowisk radiowych dla dzieci, a także czterech części cieszącej się powodzeniem książki dla dzieci „Adaś i Słoń’, ponadto: „Paca i podróż dookoła świata” oraz zbiór wierszy ilustrujących arcydzieła światowego malarstwa: „Siła wyobraźni”. W latach 2010 – 2015 ghostwriter w Kancelarii Prezydenta Bronisława Komorowskiego. Eksszachista, belfer, radiowiec, scenarzysta… Ma sławną ciotkę i trzy córki.


Żwir

z powietrza pyłu szukamy szukamy
cegiełki najmniejszej szukamy
różdżką palców szukamy

rozpada się twarz na dłoniach
przyłożonych do ziemi szukamy

ziemi pod ziemią szukamy
ziemi opłakanej szukamy pod ziemią
ziemi odszukanej szukamy pod ziemią

żwir zielone włosy Cypory

ciała pamięć snów pamięć
mokrą ćmą języka szukamy

ene due like fake
fake like torbe borbe
due due due due

ziemi odszukanej szukamy pod ziemią
ziemi odkupionej szukamy pod ziemią

różdżkami palców szukamy szukamy
drobiny wracają przez powieki żwir

ziemi odkupionej szukamy pod ziemią
ziemi ocalonej szukamy pod ziemią

żwir zgubione włosy Marianny

ene due like fake


Jest pole

Jest pole, nie ma kamieni
Jest kamień, nie ma Zayin, Alef
Jest proch – pytasz
w ziemi jest krew
Jest

Jest kamień, nie ma łzy
Jest łza, oczu nie ma
Są twarze – pytasz
z popiołu, dymu, mgły

Jest ścieżka, śladów nie ma
Jest ślad, nie ma człowieka
Jest pamięć – pytasz
w zwojach, pudłach, tekach
Nie ma


Wszystkie wpisy Ludwika

TUTAJ

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: