Gol samobójczy.

Czy Ameryka strzeli sobie gola poprzez ustanowienie państwa palestyńskiego?

 Przetlumaczyla i przyslala Olga Degani

Według ogólnie przyjętych w roku 2017 poglądów, państwo palestyńskie jest nierozłączną częścią rozwiązania konfliktu arabsko – izraelskiego, obniży to agresywność na Bliskim Wschodzie i jest to w interesie Ameryki. Tego rodzaju poglądy roztrzaskały się na skałach burzliwej rzeczywistości Bliskiego Wschodu: brak współistnienia pokojowego pomiędzy Arabami; gra „patowa” pomiędzy Haszymidzką Jordanią, a próbą kreacji samodzielnego państwa palestyńskiego; brak korelacji pomiędzy mową pro-palestyńską a pomiędzy arabską działalnością antypalestyńską; działania palestyńskie począwszy od lat 20-tych zeszłego wieku.

Nie udały się żadne międzynarodowe wysiłki osiągnięcia pokoju pomiędzy Arabami, silniejsze są zasady islamskie z siódmego wieku, brak rezultatów także z powodu konfliktów pomiędzy Arabami, brutalnego braku tolerancji, braku stabilności ze strony władz, polityki i umów charakteryzujących się tymczasowością, a wszystko to bez żadnego związku z Izraelem i konfliktem arabsko izraelskim, bez żadnego związku z kwestią palestyńską.

Przy inwestowaniu miliardów dolarów dla umocnienia reżimu haszemidzkiego i jednoczesnym ustanowieniem państwa palestyńskiego, gróźba zlikwidowania Haszymidów stanie się realna, uczą nas tego stosunki pomiędzy przywództwem palestyńskim ( które rości sobie prawo do reprezentowania wszystkich Palestyńczyków, po obu brzegach Jordanu), a Haszymidami. W Jordanii połowę ludności stanowią Palestyńczycy, będąc ich najliczniejszym w świecie skupiskiem. To wszystko na tle: krwawego konfliktu pomiędzy królem Abdallą, ( którego zamordował Palestyńczyk w 1951 roku. ), a pomiędzy przywództwem palestyńskim; wypędzenia Arafata w rezultacie walk „Czarnego Września” między 1970 i 1971 rokiem; ostrej konfrontacji w Jordanii w latach 1985 – 1987; no i systematycznych ostrych restrykcji przeciw działalności politycznej Palestyńczyków w Jordanii.

Upadek władzy Haszymidów zmieni Jordanię w bazę terroru islamskiego, rozprzestrzeniającego się do Saudii i do proamerykańskich państw Zatoki Perskiej, równolegle zdopinguje dążenia ajatollahów do hegemonii w Zatoce Perskiej, na półwyspie arabskim, na Oceanie Indyjskim, w cieśninach Hormuz i w Bab el Mandeb, spowoduje stworzenie bloku antyamerykańskiego od Iranu, poprzez półwysep Arabski, Irak i Jordanię, aż do wzgórz Judei i Samarii.

Wprawdzie jest to prognoza najgorsza, ale na Bliskim Wschodzie najgorsze prognozy stają się często najrealniejsze. 

W październiku 1994, na uroczystości podpisania umowy pokoju pomiędzy Jordanią a Izraelem, przedstawiciele wojska i wywiadu jordańskiego ostrzegli kolegów izraelskich: „ustanowienie państwa palestyńskiego na zachód od Jordanu spowoduje kres panowania Haszymidzkiego na wschód od Jordanu … to co Palestyńczycy podpisują rano, potrafią unieważnić wieczorem” .
 
Obawa przed państwem palestyńskim charakteryzuje postawę przywódców arabskich (w czynach, nie w słowach):  świadomych intryganctwa palestyńskiego z lat 50 tych i 60 tych, gdy Mahmoud  Abbas i Arafat uciekli z Egiptu i z Syrii po intrygach i terrorze w które byli zamieszani; potem, w latach 1970-1971 wyrzucono ich z Jordanii, gdy rozpalili wojnę domową w celu obalenia władzy Haszymidów;  następnie, w latach 70- tych wprowadzili reżim strachu na południu Libanu i usiłowali obalić władzę chrześcijan w Bejrucie; a w 1990 brali udział w najeździe Saddama Hussejna do Kuwaitu i dlatego 300 000 Palestyńczyków wyrzucono z Queitu po wyzwoleniu w 1991 roku. 200 000 Palestyńczyków pomagających Assadowi uciekło z Syrii w wojnie domowej i 50 000 Palestyńczyków, będących po stronie Sadama Husseina uciekło z Iraku po jego upadku.
Terror palestyński dowiódł, że ma zły wpływ na cały region, a także na interesy amerykańskie: terror palestyński w latach 20, 30, 40; kolaboracja z nazistami w II wojnie światowej i z blokiem sowieckim po wojnie; trening terrorystów z Afryki, Azji, Europy i z Południowej Ameryki w obozach PLO w Libanie, współpraca z ajatollahami i z północną Koreą; ścisłe powiązania z Rosją i Chinami dające im prawo użycia ich baz na morzu i na lądzie na Bliskim Wschodzie.

O palestyńskim antyamerykańskim nastawieniu można wnioskować
 z wychowujących do nienawiści despotycznych władz PLO i ich szkolnictwa Także jest to widoczne w propagandzie podżegania Władz Palestyńskich, będącej najautentyczniejszym wyrazem ich ideologii i spodziewanej polityki.
 
21.2.2017
Amb. ret. yoram Ettinger
 
Amb. Ret. Yoram Ettinger
Tłumaczenie – Olgi Degani

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: