DOROBEK JAKO KRYTERIUM WYBORU WSPÓLNIKA

Przetlumaczyla i przyslala Olga Degani


Nie pragnienia i oczekiwania, lecz przegląd dorobku z przeszłości jest obiektywną podstawą do wyboru wspólnika na założenie rodziny, interesu, czy dla podjęcia inicjatywy politycznej.

Także inicjatywę założenia państwa palestyńskiego należy systematycznie i obiektywnie rewidować na podstawie dorobku z przeszłości, nie na podstawie subiektywnych wypowiedzi, czy pozytywnych i negatywnych przypadkowych wydarzeń.

Na przykład, w latach trzydziestych zeszłego wieku przywództwo palestyńskie kolaborowało z niemiecką partią nacjonalistyczną i popierało zgłaszanie się do wojska nazistowskiego. Obecnie, w 2017 roku, książka Hitlera Mein Kampf jest bestsellerem na terenach Władz Palestyńskich, sympatyzujących z nazizmem w systemie szkolnictwa, popierających wychowanie w nienawiści i podżeganiu, tą drogą działających od 1993 roku, jest to wyrazem ich światopoglądu i celu strategicznego.

Po II wojnie światowej, przywódcy palestyńscy popierali blok sowiecki, Muhamad Abbas zrobił doktorat w Moskwie (na temat zaprzeczenia holocaustu) i organizował obozy terrorystyczne w Libanie, Jemenie i w Sudanie, gdzie treningowano terrorystów przeciw Zachodowi. Palestyńczycy od początku dołączyli się do popierających władzę ajatollahów w Iranie, zawsze popierali reżim terroru w północnej Korei, pozostawali w ścisłej współpracy z anty-amerykańskimi reżimami na Kubie i Wenezueli.

Mahmud Abbas i Arafat mają opinię zdrajców wśród Arabów na podstawie działań usprawiedliwiających tę opinię: w 1955 roku uciekli z Egiptu, bo wplątali się w intrygi i w terror „Bractwa Muzułmańskiego”; w 1966 roku uciekli z Syrii z powodu działalności terrorystycznej; w 1970 roku doprowadzili do wojny cywilnej w Jordanii; w latach 70 tych dolewali oliwy do ognia wojen cywilnych w Libanie i próbowali obalić władzę w Bejrucie; w 1990 brali udział w najeździe Saddama Husajna na Kuwejt pomimo, że Kuwejt im otworzył bramy w latach 50-tych. Ich udział w napadzie na Kuwejt spowodował wyrzucenie 300 000 Palestyńczyków po powrocie władzy w Kuwejcie.

Rekord palestyński wyjaśnia dlaczego jordańscy dowódcy armii i wywiadu ostrzegali dowódców armii i wywiadu izraelskiego – w czasie podpisywania umowy pokoju w 1994 roku – aby nie ustanawiać państwa palestyńskiego, bo to doprowadzi do upadku władzy Haszemidów, co wstrząśnie prozachodnimi państwami – Saudią i emiratami. Jordania stałaby się państwem terroru i najdłuższa granica Izraela stałaby się wyjątkowo niebezpieczna, bo przechodzi blisko Jerozolimy, lotniska koło Tel Avivu, szosy nr. 6 (przecinającej Izrael z północy na południe – O.D.), a także doliny byłyby narażone na to niebezpieczeństwo.

Wspieranie Palestyńczyków tylko słowami przez Arabów – nie czynami – pokazuje, jak nisko w priorytetach arabskich znajduje się kwestia palestyńska . Wojny pomiędzy Arabami a Izraelem nie wybuchły z powodu, ani dla Palestyńczyków (na przykład, Egipt, Jordania i Syria nie myślały o przekazaniu Palestyńczykom Gazy, Judei i Samarii, ani nawet Hamat Gader które zdobyli w wojnie 1948 roku), jednocześnie żaden z konfliktów izraelsko palestyńskich nie spowodował ingerencji wojsk arabskich.

W bezprecedensowej współpracy w zakresie wywiadu i bezpieczeństwa pomiędzy Izraelem, Saudią i emiratami widać tę przepaść jaka dzieli ich słowa od czynów. Współpraca z Izraelem pokazuje jak wielka jest obawa Arabów przed agresją Iranu i że kwestia palestyńska nie jest sednem ich konfliktu z Izraelem, nie jest korzeniem wstrząsów okolicznych i nie jest oczkiem w głowie Arabów.

Współpraca wynika także z obawy, że jeśli Izrael zawęży się do cienkiego pasa nad brzegiem Morza Sródziemnego, nad którym będą wznosić się wzgórza Judei i Samarii, przemieni się z aktywów na strategiczne obciążenie dla Stanów Zjednoczonych.

Popieranie powstania państwa palestyńskiego (które będzie bazą Rosji albo Iranu?) – z jednoczesnym ignorowaniem złego dorobku palestyńskiego i historii rzeczywistych stosunków pomiędzy Arabami i Palestyńczykami jest tyle warte co wołanie piromana do gaszenia pożaru.

Wszystkie tlumaczenia Olgi

TUTAJ

22.11.2017

Obrazek
amb. ret. Yoram Ettinger

Tłumaczenie Olgi Degani

edycja angielska

http://fzp.net.pl/konflikt-palestynsko-izraelski/dorobek-przeszlosci-jako-kryterium-wyboru-wspolnika

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: