
Wykazały, że przez lata źle odczytywały Hamas, pozostawiając południowy Izrael całkowicie bezbronnymDochodzenia szczegółowo opisują trwające dekadę „błędne postrzeganie” Hamasu przez wojsko, jego odmowę uznania zbliżającej się inwazji nawet w ciągu ostatnich kilku godzin oraz chaos, który katastrofalnie spowolnił walkę w tym dniu.
Siły Obronne Izraela przedstawiły w czwartek swoje dochodzenie na najwyższym szczeblu w sprawie niepowodzeń wojskowych w okresie poprzedzającym atak grupy terrorystycznej Hamas 7 października 2023 r. oraz w samym dniu ataku.
Około 5000 terrorystów ze Strefy Gazy pod przywództwem Hamasu wtargnęło do południowego Izraela 7 października 2023 r., dokonując morderczego szału o niespotykanej dotąd intensywności i zasięgu. IDF z trudem zdołały zareagować na atak, a ich własne badania wykazały, że bazy znajdujące się najbliżej granicy zostały opanowane, a łańcuch dowodzenia został przerwany w wyniku chaosu.
Atak pochłonął życie około 1200 osób w Izraelu, kolejnych 251 osób zostało porwanych, a znaczna część obszaru została zdewastowana. Większość ofiar stanowili cywile.
01:32 / 39:27
Materiały opublikowane przez IDF podkreślają kolosalną porażkę na wiele lat przed inwazją Hamasu, w ostatnich godzinach przed nią oraz w trakcie rzezi i porwań dokonywanych przez grupę terrorystyczną. Dopiero kilka miesięcy po inwazji i rzezi uznano, że wojskowa Dywizja Gaza, regionalna jednostka odpowiedzialna za Strefę i ochronę południowego Izraela, została „pokonana” na kilka godzin. Chaos i zamieszanie katastrofalnie spowolniły walkę w tym dniu.
IDF szczegółowo opisuje materiały wywiadowcze, które przez lata były błędnie interpretowane; nadmierne poleganie przez wojsko na posiadaniu wczesnego ostrzeżenia w celu przygotowania obrony; stopień, w jakim żołnierze mieli ogromną przewagę liczebną nad wkroczonymi terrorystami; oraz brak zrozumienia, co Hamas robił podczas ataku.
Badania na poziomie sztabu generalnego koncentrują się na czterech głównych tematach:
Rozwój postrzegania Strefy Gazy przez IDF w ciągu ostatniej dekady
Badanie „percepcji” wykazało, że przed atakiem z 7 października IDF wierzyły, że grupa terrorystyczna Hamasu w Strefie Gazy nie stanowi znaczącego zagrożenia dla Izraela, że nie jest zainteresowana wojną na dużą skalę, że jej sieci tuneli zostały znacznie zdegradowane, a jakiekolwiek zagrożenie transgraniczne zostanie udaremnione przez zaawansowane technologicznie izraelskie ogrodzenie graniczne.
Dochodzenie uwypukliło powiększającą się lukę między postrzeganiem Hamasu przez IDF, a tym, co grupa terrorystyczna robiła w rzeczywistości.
Pełny artykuł ToI na temat tego aspektu dochodzenia znajduje się tutaj: Przed 7 października Hamas zwodził Izrael myśląc, że nie stanowi poważnego zagrożenia.
Oceny wywiadowcze IDF dotyczące Hamasu od 2014 r. do wybuchu wojny
Dochodzenie w sprawie „ocen wywiadowczych” wykazało, że Dyrekcja Wywiadu Wojskowego otrzymała informacje i plany przedstawiające zamiar Hamasu przeprowadzenia ataku na szeroką skalę przeciwko Izraelowi w okresie kilku lat, ale odrzuciła te plany jako nierealistyczne i niewykonalne.
Zamiast tego Dyrekcja Wywiadu Wojskowego fałszywie założyła, że przywódca Hamasu Yahya Sinwar był pragmatykiem, który nie dążył do poważnej eskalacji konfliktu z Izraelem, a grupa terrorystyczna postrzegała wojnę z Izraelem w 2021 roku jako porażkę i koncentrowała swoje możliwości na ostrzale rakietowym, a nie na inwazji naziemnej.
W ramach dochodzenia w sprawie niepowodzeń w okresie poprzedzającym atak grupy terrorystycznej Hamas z 7 października 2023 r., IDF ustaliły, że Hamas podjął decyzję o przeprowadzeniu takiego ataku w kwietniu 2022 roku. Do września 2022 r. grupa terrorystyczna była gotowa w 85 procentach. W maju 2023 r. podjęło decyzję o rozpoczęciu ataku 7 października.
Wywiad i proces podjęcia decyzji w przeddzień 7 października
Dochodzenie w sprawie procesu decyzyjnego podjętego przez najwyższych urzędników w przeddzień ataku wykazało, że IDF zidentyfikowały pięć oznak niezwykłej aktywności Hamasu w noc poprzedzającą atak grupy terrorystycznej 7 października, ale uważały, że nie wskazują one na zbliżający się atak.
Dochodzenie wykazało również, że postępowanie IDF, podejmowanie decyzji i oceny wywiadowcze w nocy z 6 na 7 października opierały się na wynikach wieloletnich fałszywych ocen Hamasu.
W rezultacie urzędnicy wywiadu na wszystkich szczeblach nie ostrzegli przed tym, co miało nadejść.
Dowodzenie i kontrola oraz rozkazy wydawane podczas bitew między 7 a 10 października
Wreszcie, ostatni wątek śledztwa, koncentrujący się na bitwach 7 października i kolejnych dniach, dopiero z perspektywy czasu wykazał, że Dywizja Gaza IDF została pokonana przez kilka godzin tego dnia.
W wyniku nieuświadomienia sobie w czasie rzeczywistym, że Dywizja Gaza poległa, Sztab Generalny nie zrozumiał powagi ataku i nie zdołał zebrać dokładnego obrazu sytuacji operacyjnej, co stało się głównym wyzwaniem podczas wysiłków zmierzających do zablokowania ataku.
Dochodzenie w sprawie bitew wykazało, że IDF nie chroniły izraelskich cywilów i nie były gotowe na atak z zaskoczenia na szeroką skalę.
Dochodzenia nie dotyczą przywództwa politycznego
Dochodzenia miały na celu wyciągnięcie wniosków operacyjnych dla IDF i nie dotyczyły polityki kierownictwa politycznego, unikając w ten sposób walki z przywódcami rządowymi, którzy nalegali, aby dochodzenia musiały poczekać do zakończenia wojny z Hamem
Dochodzenia – prowadzone przez jednostki uważane za odpowiedzialne za niezauważenie przygotowań Hamasu lub nieodpowiednie przygotowanie się na atak grupy terrorystycznej – były prowadzone równolegle z wojną.
Funkcjonariusze spędzili tysiące godzin na dochodzeniach – zbieraniu materiałów, przeprowadzaniu wywiadów i kompilowaniu informacji.
Oprócz czterech głównych tematów, IDF zbadały 41 oddzielnych bitew i poważnych incydentów, które miały miejsce podczas ataku z 7 października.
IDF utworzyło również stronę internetową (link w języku hebrajskim), na której ustalenia będą publicznie dostępne po ich przedstawieniu.
Dochodzenie IDF z 7 października
Emanuel Fabian
Kategorie: Uncategorized


Politrucy IDF ich ” minders” zaostrzyli tez reguly otwierania ognia, wpierw strzaly ostrzegawcze a pozniej ” strzaly do rozproszenia”, bron boze zabicia.
Tak wiec na Zikim Beach,gdzie Marynarka Wojenna zabila wiekszosc ladujacych juz na morzu ,pozostali, 17, zamordowalo 17u Izraelczykow na plazy.
Dowodca statku izraelskiego wahal sie pare minut przed otworzeniem ognia, tak wbite byly te rozkazy w swiadomosc zolnierzy. Te pare minut wystarczylo zeby czesc mordercow wyladowala na plazy.
Co wiecej, odzial IDF ”przechwycil” ich na plazy, ale zolnierze pierw zalegli na piasku, a potem wycofali sie, tak jakby ich nie bylo.
Mordercy Hamasu zostal w koncu zabici w kibucu ktory zaatakowali pozniej, przez kibucnikow, nie przez IDF.
Widocznie politrucy opanowali tez szkolenie niektorych szerogowych zolnierzy, ” feeling threatened, call your lawyer”.Albo ucieknij, jak bylo na Zikim Beach.
Helikoptery izraelskie pojawiajace sie nad granica tez strzelaly ” dl rozproszenia”, a dopiero po wyladowaniu powiedziano im : ” Teraz mozecie strzelac naprawde”
Aharon Barak i jego klika moga byc dumni jak zniszczyli IDF i omal ze nie Izrael.
Zabierze lata zeby zmienic wyszkolenie i awansy w IDF, ale ta wojskowo-prawnicza klika zaciekle sie broni, nie wiadomo jak bedzie.
Dalej te bredzenie ” IDF jest najbardziej moralna Armia na Swiecie”-za cene poswiecenia zycia wlasnych dzieci i istnienia Kraju-i bycia atakowanym przez ” Postepowych Zydow” , EU i UN pomimo tego.
Sprawozdanie zgodne ze zdrowym rozsądkiem. Co już sporo. Ale teraz do misji trudniejszej – reformy strukturalnej IDF. Śledzę z sympatią, ale nie wierzę w wyniki. Bo fiasko IDF na granicy południowej jest funkcją kultury politycznej Izraelczyków i mapy ideologii politycznych Izraela. A te zmieniły się niewiele, jeśli wierzyć sporadycznym sondom opinii publicznej.