SZUKAM ŻYCIA U UMARŁYCH.

Nadeslal Robert Mielcarek

robert Mielczarekjpg

 

SZUKAM ŻYCIA U UMARŁYCH. WYWIAD Z HALINĄ BIRENBAUM Halina Birenbaum

Wiatr rozwiał szary dym, gorące popioły wysypano do stawu. Groby pozostały w zaświatach, a zmarli czekają na pamięć…

„Brnę w świecie, który nie istnieje
Wciąż jeszcze wypatruję odpowiedzi
Szukam życia u umarłych”

Kiedy przeczytawszy wywiad -rzekę z Haliną Birenbaum postanowiłem zebrać myśli i przelać je na papier, niespodziewany wyjazd do Warszawy przerwał moje zamierzenie. Wysiadłem pod Pałacem Kultury i zostawiwszy bagaż w hostelu, ruszyłem śladem warszawskich wspomnień Haliny. Ulica Złota, Sienna – mury getta warszawskiego. Opuszczona kamienica przy Waliców 14 z napisem „Zagrożenie budowlane”, w której murach pobrzmiewa jeszcze poezja Władysława Szlengla. Podwórka – studnie.Gołębie i trzepak. Mysi warkoczyk zwisa nad ziemią, bo świat stanął do góry nogami. Grzybowska, Krochmalna, ulice i place żydowskiej Warszawy. Przede mną ulica Chłodna, gdzie getto rozstępuje się niczym Morze Czerwone. Za kładką nad Chłodną mijam Nowilipie, nieistniejące szopy na Smoczej i wędruję,aż do Kościoła Św. Augustyna przy Nowolipkach. Ulica Miła, która wcale nie jest miła. Szukam tamtej Warszawy i znajduję ją tylko w nazwach ulic, seriach karabinu maszynowego na szczątkach budynków, murach dawnego getta.

Mimo gwaru miasta, za murem Umschlagplatzu panuje cisza. Rywka, Chaja, Szmul, Berek, Lejb, Hirsz…czytane imiona układają się w Kadysz za tych, którzy poszli do transportu. To samo miejsce, te same budynki. W tle odwach SS-manów. Wtedy i Teraz. Wystarczy zamknąć oczy, by przenieść się w Tamtą nienawiść. Ojciec, matka i brat zginęli, Halina ocalała. Stała się łącznikiem pomiędzy Tamtym a Teraźniejszym, Śmiercią i Życiem. W rozmowie z Barbarą Bochenek Halina Birenbaum opowiada o Tamtych czasach. Z precyzją chirurga przedstawia relację wydarzeń tak, jak je zapamiętała. Warstwa po warstwie, kolejne etapy życia w getcie i obozach zagłady. Rodzina, znajomi, przyjaciele. Każda z tych osób miała twarz i konkretne nazwisko. Halina nie oskarża, nie ocenia, nie zasiewa nienawiści. Opowiada ,edukuje i utrwala Pamięć o tych, których nie ma, starając się przywrócić wiarę w Człowieka. Padają ważne słowa -Dobroć, Miłość, Godność, Nadzieja, Człowiek. Niestrudzenie pisze i mówi, ucząc nas Pojednania. Pozostaje pytanie, czy potrafimy nauczyć się tego, że  można się wzajemnie szanować i tolerować, będąc różnym, a żyjąc wspólnie przeciwstawiać złu, które jest nadal tak samo silne?
Robert Mielcarek

Książka zrecenzowana dzięki uprzejmości wydawnictwa Muzeum Auschwitz -Birkenau

Tytuł   Szukam życia u umarłych. Wywiad z Haliną Birenbaum
Wydawca        Auschwitz-Birkenau State Museum
ISBN   978-83-7704-061-4
Rok wydania  2013
Okładka          Twarda

*Halina Birenbaum, fr.wiersza Szukam życia u umarłych 5 lutego 1983 (Z tomiku „Nawet gdy się śmieję” Rzeszów 1990)

http://www.fzp.net.pl/ksiazki/szukam-zycia-u-umarlych-wywiad-z-halina-birenbaum

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Dodaj komentarz

%d bloggers like this: