Prezydent amerykański nie jest wszechmocny.

Bialy dom i Departament Stanu w Washingtonie twierdzą, że pomimo całkowitego poparcia Izraela przez Kongres, prez. Obama może efektywnie naciskać na znaczne ustępstwa Izraela. Skłonność do umniejszania siły Kongresu – będącego najautentyczniejszym przedstawicielem społeczeństwa amerykańskiego – okazał ostatnio ambasador USA w Izraelu Dan Shapiro: „nie wolno ignorować faktu, że w kwestiach polityki zagranicznej konstytucja amerykańska nadaje rezydentowi najwyższą siłe”. Czyżby ?

Twierdzenie, że polityka zagraniczna USA jest ustawiana przez wszechmocnego prezydenta jest sprzeczne z wieloma precedensami i z konstytucją USA, ustanowioną po to, aby nie dopuścić do dyktatury i dlatego konstytucja nadaje zarówno kongresowi jak i prezydentowi kompetencje ustanawiania polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.

W przeciwienstwie do powszechnie przyjętego poglądu, prezydent nie „włada”, lecz jest jednym z trzech ramion władzy, oddzielnych, i absolutnie samodzielnych. Według konstytucji Kongres jest władzą najwyższą i dlatego paragraf pierwszy konstytucji poświęcony jest Kongresowi. W przeciwieństwie do reszty krajów demokratycznego Zachodu, gdzie władze wykonawcze są ponad ustawodawczymi, konstytucja USA ustanowiła najsilniejszą na świecie władzę ustawodawczą dla wiecznego zmagania się pomiędzy równymi siłami ramion władzy. Prezydent jest „naczelnym dowódcą” tylko wówczas, gdy kongres zatwierdzi mu na to budżet, w szczególności w kwestiach sankcji, finansowania zagranicy, finansowania wojska, zatwierdzania umów międzynarodowych, mianowania naczelnych stanowisk i wszystkie na to wydatki.

Siła Kongresu wzmocniła się, gdy w związku z wojną w Wietnamie, aferami Watergate i Irangate i z globalizacją, podciął skrzydła prezydentowi poprzez silne zwiększenie interwencji ustawodawczej w sprawy polityki zagranicznej, pogłębienie kontroli Prezydenta przez Kongres i wyraźny wpływ na jakość i ilość personelu pomocników w Kongresie (koło 17 000 !) .

Ustawodawcy wolą koncentrować się na sprawach wewnętrznych, ważnych dla wyborców decydujących o ich losie w dniu wyborów i pozostawić prezydentowi politykę zagraniczną, chyba że Prezydent nadużywa ich zaufania, przekracza prawo, prowadzi nieudaną politykę, albo wykracza poza koncenzus, rodzaju, na przykład, powszechnego poparcia dla Izraela. Wówczas prawodawcy demonstrują ogromną siłę, która jest wyrazem ich absolutnej wierności wyborcom, a nie Partii ani Prezydentowi.

Na przykład w 2011 roku senatorzy z partii demokratycznej zmusili Obamę do założenia veta na decyzję potępienia osadnictwa przez Radę Bezpieczeństwa ONZ-tu . W czasie wojny „Cuk Eitan” Senatorzy Demokratyczni uniemożliwili Obamie powiązanie pomiędzy pomocą 225 milionów dolarów na” żelazną kopułę” z zatwierdzeniem kontrowersyjnego prawa do emigracji. W roku 2009 Kongres sprzeciwił się zamknięciu obozu więźniów terrorystów w Guantanamo. W 2012 Kongres uniemożliwił przekazanie 450 milionów dolarów dla rządu Bractwa Muzułmańskiego w Egipcie. W 2009 roku senatorzy demokratyczni nie dopuścili do mianowania Chas Freeman prosaudyjskiego i antyizraelskiego na prezesa National Intelligence Council. W latach 1990 – 1992 niezmiernie podniesiono współpracę strategiczną pomiędzy Izraelem a USA, z inicjatywy Kongresu i pomimo sprzeciwów prezydenta Busha. W 1990 roku Kongres uniemożliwił obcięcie 5% z pomocy zagranicznej Izraelowi. Kongres zadecydował o zakończeniu angażowania się armii amerykańskiej w wojnach w Wietnamie, Angoli i w Nikaragui.

Kiedy prezydent Bush i Sekretarz Stanu Baker próbowali przekonać senatora Inouye, aby cofnął jego inicjatywę modernizacji portu w Haifie na koszt Pentagonu, odpowiedział Inouye: „podług konstytucji Kongres kontroluje Was a nie odwrotnie”. Ty to rozumiesz, Baruch ?!

28.12.2014
Obrazek
Amb. ret. Yoram Ettinger, w latach 1989 do 2992 był ambasadorem do spraw Kongresu USA w ambasadzie Izraelskiej w Washingtonie.

Tłumaczenie z hebrajskiego przez Olgę Degani

http://www.fzp.net.pl/forum/viewtopic.php?f=4&t=9660&sid=1ae95e0564524e575645cf117ba8fd2b

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Dodaj komentarz

%d bloggers like this: