Aby chronić mieszkańców zachodniego regionu Negew, IDF będą musiały utworzyć obszar wolny od zabudowań w Strefie Gazy.

Izraelski gabinet nie wydał jeszcze oficjalnej dyrektywy dla wojska w sprawie utworzenia strefy buforowej w Strefie Gazy, ale de facto wydaje się, że i tak nabiera ona kształtu.

Tylko premier i ministrowie jego gabinetu – a nie Siły Obronne Izraela – mogą zdecydować o oficjalnej polityce odcięcia pewnej części ziemi od Strefy Gazy.

W praktyce jednak pole bitwy tworzy fundament tego, co łatwo może przekształcić się w strefę buforową – obszar, który jest wolny od wszelkich struktur i obecności Palestyńczyków, i który nie może być wykorzystywany przez terrorystów do zbliżania się do granicy Izraela w celu dalszych masowych ataków.

W podstawowym myśleniu o bezpieczeństwie, przestrzeń oddzielająca obszar zajmowany – obszar broniony – od najbliższej pozycji wroga jest strefą bezpieczeństwa (buforową), zapewniającą stabilność strategiczną.

Strefa bezpieczeństwa ma na celu stworzenie dystansu między pierwszą linią broniących się sił wojskowych a wrogiem, tak aby w przypadku zbliżania się wrogów wojsko miało wystarczająco dużo czasu na rozpoznanie tego i zareagowanie, zanim terroryści naruszą granicę Izraela. W momencie, gdy dojdzie do takiego naruszenia, wojsko nie wywiązało się ze swojej misji obrony, a jeśli terroryści mogą rozpocząć atak od granicy, nie można ich powstrzymać na czas.

Właśnie tego rodzaju prewencji zabrakło 7 października, kiedy terroryści rozpoczęli atak od linii granicznej, nasycając ją przez zdetonowane otwory w barierze bezpieczeństwa, a także przez napędzane szybowce i lądowania na plaży.

Aby zapobiec ponownemu atakowi na tak dużą skalę, Izrael będzie musiał stworzyć wystarczającą odległość, która da IDF wystarczająco dużo czasu na ochronę strefy kontrolowanej – izraelskich społeczności w pobliżu granicy ze Strefą Gazy – oraz na umieszczenie swoich jednostek w strefie bezpieczeństwa, po stronie Gazy.

Optymalnie, w powojennej rzeczywistości IDF będą prowadzić patrole poza granicą Izraela i powodować tarcia na terytorium wroga w celu obrony obszarów zamieszkałych przez ludność cywilną za linią graniczną.

Uniemożliwienie działania szwadronom śmierci
Aby wszystko to zadziałało, strefa bezpieczeństwa musi być jak najbardziej wolna od ludzi i struktur, co uniemożliwi Hamasowi wysyłanie szwadronów śmierci na ataki przygraniczne.

Podczas gdy głębokość przyszłej strefy buforowej pozostaje niejasna, kilometr wydaje się być jedną z realistycznych opcji obrony społeczności przygranicznych – kilometr w głąb Gazy, w którym Izrael będzie miał pełny obraz tego, co dzieje się na powierzchni i pod ziemią.

Umożliwiłoby to realistyczną obronę społeczności takich jak Kerem Szalom na granicy z południową Strefą Gazy do Nahal Oz i Sderot, które znajdują się w pobliżu północnej Strefy.

Ostatecznie gabinet będzie musiał podjąć decyzję o ogłoszeniu takiej strefy i zdecydować, jak będzie ona wyglądać w praktyce.

Taka decyzja wpłynie na rolnictwo w Strefie Gazy i zdolność Gazańczyków do odbudowy we wschodnich dzielnicach Strefy.

Na tych obszarach, które Hamas wykorzystał jako punkty startowe do rzezi z 7 października i w których znajdowały się kluczowe bazy Hamasu nad i pod ziemią, dochodzi do masowych zniszczeń.

Strefa buforowa mogłaby obejmować głęboki kanał, aby odciąć podziemne zagrożenia terrorystyczne, betonową barierę ścienną, dodatkowe ogrodzenie z czujnikami elektronicznymi, a następnie dużą barierę graniczną – cztery oddzielne przeszkody.

Ważnym elementem takiej strefy bezpieczeństwa mogłoby być również pole minowe.

Realistycznie rzecz biorąc, trudno wyobrazić sobie inny sposób obrony społeczności zachodniego Negewu w powojennej rzeczywistości.

Pomysł wycofania się z powrotem do bariery granicznej, która została tak łatwo naruszona tego strasznego dnia w październiku, w połączeniu z prawie 4000 ataków rakietowych, sprawia, że pomysł powrotu do status quo jest nie do pomyślenia.

Oddzielnie, Strefa Gazy mogłaby również pozostać podzielona na północ i południe, z brygadą IDF działającą na linii podziału.

Pomysł polegałby na ograniczeniu zdolności Hamasu do powrotu do ruin północnej Gazy i miasta Gaza oraz odbudowy swojej rozbitej armii terrorystycznej.

Oczekuje się, że odłączenie północnej i południowej Gazy znacznie zmniejszy możliwości operacyjne Hamasu, utrzymując terrorystów w mniejszych obszarach.

Pozostaje niejasne, czy po wojnie IDF będą miały posterunki w Strefie Gazy, z których będą mogły przeprowadzać mniejsze ataki bezpieczeństwa, tak jak ma to miejsce w Judei i Samarii, czy też takie ataki będą przeprowadzane z terytorium Izraela.

Strefa buforowa w Gazie nabiera kształtów