Wprowadzenie

Dedykuję mój tomik wszystkim, którzy poznali smak cierpienia. Wszystkim tym, którzy nie poddali się losowi i uwierzyli, że wygrana jest w zasięgu ręki. Tym, którzy zostali zmuszeni stworzyć sztuczny, iluzoryczny świat, bo ból był za silny do zniesienia. Świat jest trudny i czasami okrutny, ale przegrana życiowa nie musi oznaczać końca świata. Nie jestem sentymentalny. Tylko emocjonalnie odporni, rozumiejący jego kompleksowość dadzą sobie radę w przyszłości. Wiem o tym z własnego doświadczenia.

Pierwszy wiersz napisałem w szkole podstawowej. Przerabialiśmy poezję romantyka Juliusza Słowackiego. Pod jego wpływem napisałem wiersz i przeczytałem go w klasie. Zrobiła się cisza. Wszyscy myśleli, że to plagiat albo prawdziwy, nieznany dotąd wiersz Słowackiego. Nie chciałem ich wyprowadzać z błędu. Dziś panuje pandemia i strach. Wokół umierają ludzie. A ja, zamknięty w mieszkaniu, leczę się pisaniem wierszy.

Poezja jest dla mnie ucieczką. Mogę określić każde uczucie, nadać mu znaczenie w moim życiu. Pisanie przynosi mi ulgę i daje pogodę ducha. Czasami jest to reakcja na emocjonalny przypadek, który bulwersuje, i wtedy trudno jest mnie oderwać od kartki. Jest to jak spowiedź przed samym sobą i próba zrozumienia, uszeregowania tego, co się stało. Wiersze piszę dla siebie od lat. Niektóre się podobają. Czasami, po czyimś telefonie, jestem zdumiony i wzruszony. Nadszedł czas, aby je ogarnąć i pokazać światu.

MODLITWA

TO PRZEMYŚLENIA O BOGU,
WIERZE I PRZYSZŁOŚCI
CZŁOWIEKA. O TYM, CO
CZĘSTO MYŚLIMY I
CZUJEMY,
ALE NIE O TYM CO MÓWIMY.
O LUDZKICH LĘKACH,
WOJNIE I MARZENIACH
NIESPEŁNIONYCH. O NOWYM
ŚWIECIE, W KTÓRYM RZĄDZĄ
KOMPUTERY I DYKTATORZY

NIEWIERNI 
 
 
Tabula rasa zapełniła się Zapisem 
algorytmicznym Jak tatuaż - Na zawsze 
Jesteś teraz jednym z nas 
Wskażemy ci wrogów, byś zrozumiał kim naprawdę 
jesteś 
Przemawiaj z ambon i trybun Ucz, jak być 
zwycięskim i wielkim Tysiące uwierzyło 
z pieśnią poleciało 
 
Aby wybić wszystkich Niewiernych Zwycięstwo na 
chwilę 
Gdy krew spłynęła z noży i mieczy Z daleka ujrzałeś 
Olbrzyma 
z twarzą jak ekran Wycedził 
cz-@s_ wy-m@-z@ć_ w@s_ z_ hi-sto-rii :// 

Lawina 

LAWINA LUDZKIEGO GNIEWU 
toczy się w doliny  
zbiorowej pamięci wojny 
 
domy zmiecione 
miasta pokryło płótno bieli 
 
Sięgam po koło ratunkowe,  
uciekam na plażę pamięci, 
policzyć połyskujące ziarenka piasku 
 
Zakładaj narty.  
suń 
przetrwaj 
 
Natura nie jest zawsze gwałtowna 
spójrz na liściaste drzewa w moim ogrodzie  
majestatyczne i piękne – gotowe tańczyć 
w rytm roześmianych kamieni  
przy dźwięku polnych dzwonków 
 
Wracam do środka spokoju  
by słuchać muzyki 
głosów mądrych ludzi  
Promienieję z dumy, że przeżyłem, 
aż do następnego gniewu natury