Nic i nic

Ludwik Janion

Mieszka w Warszawie. Autor opowiadań, poezji, książek dla dzieci także publicystyka i krytyka literacka. Z ważniejszych: powieść „Zwijanie świata ”słowo/obraz terytoria” 2007, dwa tomy „Antologii poezji – Cogito”, antologie poezji młodych autorów: „Zanim wypełni się wiek” i „Dziesięć razy rok”. Poezje publikuje w „Twórczości”, „Toposie”, „Odrze”, w przeszłości także w „Literaturze”, „Fantastyce”, „Nowej Okolicy Poetów”, „Kresach”, „Akcencie” i in. Współpracował z wieloma pismami, od „Szachów” poczynając, na „Kocich Sprawach” kończąc. Od 20 lat prowadzi w pismach „Cogito” i „Victor” działy poświęcone twórczości młodych autorów. W drugim programie Polskiego Radia przez dwa lata prowadził audycję: „Czas na debiut”. Autor słuchowisk radiowych dla dzieci, a także czterech części cieszącej się powodzeniem książki dla dzieci „Adaś i Słoń’, ponadto: „Paca i podróż dookoła świata” oraz zbiór wierszy ilustrujących arcydzieła światowego malarstwa: „Siła wyobraźni”. W latach 2010 – 2015 ghostwriter w Kancelarii Prezydenta Bronisława Komorowskiego. Eksszachista, belfer, radiowiec, scenarzysta… Ma sławną ciotkę i trzy córki.


Krajobraz po zbrodni to krajobraz pusty. Zbrodniarz ukrywa zbrodnię. Świat przed zbrodnią ma być taki, jak po zbrodni. Właśnie przed, i zbrodniarz zmienia historię. W nowej historii nie ma ofiar. Nie ma więc zbrodni, nie ma więc zbrodniarza, nie ma jego pomocników.
Ból nieobecności jest częścią naszego ludzkiego losu. Jeśli tak, to nie jest człowiekiem ten, kto go nie odczuwa.
Gdzie są Żydzi? – Pytanie zadawane przez „Anglika” w może setce miast. – Pojechali do Warszawy i rządzą.
Wspomnienia Mordechaja Canina z lat 45-46 tłumaczone przez prof. Monikę Adamczyk-Grabowską to opowieść monotonna, tak jak monotonna jest pustka i monotonna jest podłość. Ale ta monotonia strona po stronie huczy coraz głośniej, powoduje fizyczny ból, zmusza i nie pozwala zarazem doczytać do końca.
Pustka świata po katastrofie atomowej przerwana jest gdzieniegdzie cieniem na resztkach ścian. Pustka po Holokauście przerwana jest wykopaliskami złotych zębów.

Myślisz, że wiesz wszystko o cierpieniu. Nie, nie wszystko. Bardzo mało wiesz.
Myślisz, że wiesz wszystko o podłości. Nie, nie wszystko. Bardzo mało wiesz…


Wszystkie wpisy Ludwika

TUTAJ

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: