Tematy, których nie da się uśpić

Anna Zawadzka

 

 


 

Nikt mi niczego nie odradzał. Jedyną osobą, która świadomie lub od-ruchowo przestrzegała mnie przed podejmowaniem pewnych tematów, byłem ja sam. Były trzy takie tematy: Polacy i Żydzi w okresie okupacji, Izrael i Palestyna oraz ateizm i wiara. Wszystkie trzy mają ogromny ładunek emocjonalny. Żaden z nich nie dotyczy spraw całkowicie wystudzonych. Wszystkie one stawiały mnie w sytuacji konfliktu między dwie-ma różnymi wartościami. Upraszczając, można by powiedzieć, że jest to konflikt między prawdą a taktyką. Nie oddaje to jednak istoty rzeczy.

 

Czy na pewno chodzi o prawdę? Mój pogląd na każdą z tych kwestii uważam za trafny, to znaczy zgodny z prawdą. Ale mój pogląd zmieniał się, a prawda zmieniać się nie miała powodu. Powiedzmy więc ostroż-niej, że chodzi o taką wartość, jaką jest mówienie pełnym głosem tego, co się myśli. Wtedy jednak mityguje nas niepewność, jaki będzie oddźwięk społeczny wypowiedzenia własnego stanowiska. Czy taka ostrożność zasługuje na miano tchórzostwa?

 

W jakiejś mierze tak, bo składa się na nią lęk przed dezaprobatą czy też niechęcią środowiska, ale także obawa, że nasza otwartość może przynieść skutki przeciwne zamierzonym. Żyjemy w kulturze ekspresjonistycznej: powszechnie deklarowaną wartością jest prawo do mó-wienia wszystkiego, co się myśli, ale tylko nieliczni zastanawiają się, jaki to będzie miało efekt. Tymczasem artykułowanie – często z emfazą – tego, co się za prawdę uważa, nie zawsze jest rzeczą korzystną. Zarówno w życiu publicznym, jak i prywatnym szczerość może przynosić szkody. Zawsze jednak znajdą się tacy, co powiedzą, że prawdę, całą prawdę, trzeba mówić bez względu na koszty i skutki.
Calosc w ponizszym linku

Tematy_ktorych_nie_da_sie_uspic

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Dodaj komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

%d bloggers like this: