Barry Shaw,

Podsumowanie w jednym zdaniu

Raport organizacji Regavim ujawnia, jak palestyńsko-amerykańscy aktywiści wykorzystują obywatelstwo USA i luki w systemie do promowania skrajnych organizacji oraz wywierania wpływu na amerykańską politykę wobec Izraela.

Ruch Regavim w Izraelu działa na rzecz zapobiegania nielegalnemu przejmowaniu gruntów państwowych oraz ochrony praworządności i uczciwego zarządzania w kwestiach związanych z polityką zagospodarowania przestrzennego.

Organizacja ta działa w sferze publicznej, parlamentarnej i sądowej poprzez publikację artykułów opiniotwórczych, analiz oraz raportów, a także wydawanie komunikatów prasowych i – w razie potrzeby – podejmowanie kroków prawnych.

Niedawne śledztwo przeprowadzone przez Regavim ujawniło zaskakujący fakt. Okazało się, że leżąca na północ od Ramallah palestyńska wieś stała się nie tylko nietypowym punktem zapalnym konfliktu arabsko-izraelskiego, ale też istotnym elementem amerykanskiej polityki wewnętrznej.

Według szacunków Regavim od 80 do 90% mieszkańców Turmus Ayya posiada obywatelstwo amerykańskie lub status stałego rezydenta w USA. Kluczowi członkowie tej społeczności stoją na czele sieci wpływów z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, powiązanej z Fatahem, Autonomią Palestyńską, organizacją Samidoun oraz Ludowym Frontem Wyzwolenia Palestyny (LFWP).

Amerykańscy aktywiści wywodzący się z Turmus Ayya promują kampanie antyizraelskie, gloryfikują Hamas, Hezbollah oraz zbrodnie z 7 października, wzywają do brutalnego „oporu”, a także pomagają przekształcać lokalne incydenty w kwestie polityczne na terenie USA.

W opublikowanym przez Regavim raporcie – zatytułowanym „Władze USA muszą zbadać, w jaki sposób ta sieć wykorzystuje politykę Stanów Zjednoczonych i wywiera na nią wpływ” – podkreślono rosnące zaniepokojenie faktem, że specyficzna struktura demograficzna tej palestyńskiej wsi zaczyna rzutować na amerykańską politykę zagraniczną wobec Izraela. Dokument wskazuje na rosnącą liczbę inicjatyw w Kongresie, żądań przeprowadzenia śledztw, projektów ustaw, a nawet dążeń do nałożenia sankcji na Państwo Izrael.

Dochodzenie Regavim koncentruje się w głównej mierze na dwóch mieszkańcach Turmus Ayya:

Imad Daboob

Mieszka w Stanach Zjednoczonych, ale w źródłach palestyńskich jest wielokrotnie wskazywany jako osoba piastująca wysokie stanowiska w Fatahu – politycznym ramieniu Organizacji Wyzwolenia Palestyny (OWP), będącej parasolem dla organizacji uznawanych za terrorystyczne, takich jak Brygady Męczenników Al-Aksa.

Daboob zasiada również w zarządzie Amerykańskiej Rady Palestyńskiej. Jego udokumentowane kontakty obejmują wysokiej rangi urzędników Autonomii Palestyńskiej i Fatahu, w tym Mahmuda Abbasa oraz Husajna al-Szejka. Posiada też szerokie powiązania z organizacjami działającymi w USA, takimi jak American Muslims for Palestine czy Palestinian American Community Center, wobec których amerykańskie służby prowadzą obecnie dochodzenia pod kątem powiązań z terroryzmem.

Regavim udokumentowało udział Dabooba w licznych wydarzeniach oraz jego aktywność w mediach społecznościowych, gdzie chwali on terrorystów Fatahu, „męczenników” i zbrojny opór. Podczas spotkania w Memphis (stan Tennessee), zorganizowanego przez Dabooba, uczestnicy tańczyli do piosenek gloryfikujących bojowników Fatahu oraz zamach z 1965 roku na tunel Eilabun (element izraelskiego Narodowego Systemu Wodociągowego) – akcję upamiętnianą przez Fatah jako symboliczny początek ruchu.

Z raportu wynika również, że Daboob odbywał karę więzienia w Izraelu za działalność terrorystyczną podczas pierwszej intifady. Choć jest z tego faktu bardzo dumny, mógł go zataić we wniosku o nadanie obywatelstwa USA. Jego udokumentowane powiązania z Fatahem i władzami palestyńskimi budzą ponadto pytania, czy jego działalność w USA nie powinna zostać objęta śledztwem na podstawie ustawy o rejestracji agentów zagranicznych (FARA).

Mashal Alkook

Obywatel USA, który mieszka głównie w Chicago, ale regularnie odwiedza Turmus Ayya. Odgrywa tam aktywną rolę w demonstracjach, starciach z Siłami Obronnymi Izraela (IDF) oraz izraelskimi cywilami.

Alkook również ma za sobą pobyt w więzieniu – w jego przypadku do aresztowania doszło ze strony służb Autonomii Palestyńskiej z powodu jego skrajnych poglądów i przynależności do Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny (marksistowskiej grupy terrorystycznej odpowiedzialnej za śmierć Amerykanów i Izraelczyków, w tym ministra Rechawama Ze’ewiego). W sprawę Alkooka w ramach międzynarodowej kampanii zaangażowała się organizacja Samidoun – oficjalnie uznana przez USA, Izrael i Kanadę za podmiot wspierający finansowo LFWP.

Regavim przytacza liczne wypowiedzi Alkooka w mediach, w których chwalił on Hamas, Hezbollah, Iran i Huti. Wyrażał m.in. żal po śmierci przywódcy Hezbollahu Hassana Nasrallaha i liderów Hamasu, wielbił rzecznika Hamasu Abu Obajdę oraz otwarcie świętował atak z 7 października, określając go w jednym z wpisów jako „wspaniały dzień”.

Ustalenia Regavim rzucają światło na to, jak aktywiści o powiązaniach z zagranicznymi ruchami politycznymi oraz historią popierania terroryzmu byli w stanie reprezentować lokalne społeczności w amerykańskich kręgach politycznych i medialnych jako „neutralni działacze”.

Raport zwraca również uwagę na systemową lukę w reagowaniu USA na sytuację obywateli mieszkających na stałe w strefach konfliktów. Amerykańskie instytucje podchodzą do incydentów z udziałem swoich obywateli za granicą wyłącznie przez pryzmat posiadanego paszportu – bez względu na to, czy dana osoba przebywa tam tymczasowo, czy spędziła poza granicami USA niemal całe życie.

Naomi Kahn, dyrektorka działu międzynarodowego Regavim, zauważa:

„Turmus Ayya pokazuje, jak amerykański paszport może stać się bronią polityczną w rękach aktywistów, którzy doskonale wiedzą, jak działa Waszyngton. Stwarza to zachętę do wywoływania starć, co automatycznie ściąga uwagę Kongresu USA i naraża samych mieszkańców wsi na ogromne ryzyko”.

Kahn dodaje:

„Lokalne incydenty błyskawicznie trafiają do Departamentu Sprawiedliwości, Kongresu, Departamentu Stanu i mediów. Tymczasem osoby wywierające tę presję rzadko są weryfikowane pod kątem własnych programów politycznych czy poparcia dla terroryzmu. Niektórzy z tych aktywistów otwarcie chwalą Hamas, Hezbollah i zamachy z 7 października, a mimo to w USA wciąż traktuje się ich jako wiarygodnych reprezentantów społeczności. To ogromna porażka systemu kontroli. Waszyngton musi przestać patrzeć wyłącznie na paszport, a zacząć przyglądać się stojącej za nim sieci. Kogo ci »aktywiści« tak naprawdę reprezentują, przed kim odpowiadają i jak wykorzystują obywatelstwo USA do wpływania na politykę wobec Izraela?”.

W podsumowaniu Regavim wzywa władze amerykańskie do:

• Zbadania działalności Dabooba pod kątem wymogów ustawy FARA;
• Przeanalizowania statusu imigracyjnego osób publicznie popierających terroryzm;
• Dokładnego prześwietlenia sieci łączącej arabsko-amerykański aktywizm z Fatahem i Autonomią Palestyńską;
• Weryfikacji zasad przyznawania ochrony dyplomatycznej obywatelom, którzy na stałe rezydują w strefach walk i wykorzystują ten status do wywierania wpływu na politykę zagraniczną USA.

Barry Shaw, „The View from Israel”, Izraelski Instytut Studiów Strategicznych.

Czy rząd USA powinien monitorować poparcie obywateli amerykańskich dla terroryzmu?