Uncategorized

Kacik poezji cz. 187 – „Człowiek w człowieku”

Eliza Segiet – absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, autorka siedmiu tomów wierszy, monodramu, farsy i mikropowieści. Jej teksty można znaleźć w licznych antologiach, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Członek Stowarzyszenia Autorów Polskich oraz World Nations Writers Union.Laureatka Międzynarodowej Publikacji Roku (2017 r., 2018 r.) w Spillwords Press (USA) oraz Nagrody Literackiej Złota Róża im. Jarosława Zielińskiego (za tom Magnetyczni) w 2018 r. Dwukrotnie jej wiersze (2018 r., 2019 r.) zostały wybrane jako jedne ze 100 najlepszych wierszy roku w International Poetry Press Publications (Kanada).

Przedmowa / nota od autora – TUTAJ


Doznania

W nieładzie tęsknoty
wspomina mamę
− to jak rozsiewała miłość
− wszystkim dawała siebie
− wybaczała, rozumiała, pomagała.

Wciąż jednak zapominała
że obcowanie z mulistym życiem
potrzebujących
nie jest dla niej darem,
lecz rojną zamianą
własnej ścieżki życia,
która mogłaby być światłem,
a stała się ciemnością.

Nie pomyślała, że
aby siać pozytywne doznania innym
− nie wolno
przegapić własnych potrzeb.


Kolejność
Pamięci mojego Taty


Normy? Zasady?
Często nieprzewidywalność!
Po prostu,
nie istnieje instrukcja obsługi człowieka.

Nawet dorosłe dziecko
nie zawsze wie
jak się zachować,
kiedy nadchodzi nieuniknione!

Zadzwonić?
Czekać?
Nie czekać?

Nie milkną połamane myśli,
Nie cichnie chęć bycia dzieckiem!

Ciężka do zaakceptowania
kolejność…

Już nie dziecko
− tylko sierota
może karmić siebie i innych wspomnieniami,
o tym,
że tamten czas stał się przeszłością.


RECENZJA – TUTAJ

Wszystkie wpisy Elizy TUTAJ


Odkryj więcej z Oficjalny blog emigracji 1969

Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.

Kategorie: Uncategorized

Zostaw odpowiedź Czekam na Twoje przemyślenia! Napisz w komentarzu.

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.