Uncategorized

Kacik poezji cz. 186 – „Człowiek w człowieku”

Eliza Segiet – absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, autorka siedmiu tomów wierszy, monodramu, farsy i mikropowieści. Jej teksty można znaleźć w licznych antologiach, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Członek Stowarzyszenia Autorów Polskich oraz World Nations Writers Union.Laureatka Międzynarodowej Publikacji Roku (2017 r., 2018 r.) w Spillwords Press (USA) oraz Nagrody Literackiej Złota Róża im. Jarosława Zielińskiego (za tom Magnetyczni) w 2018 r. Dwukrotnie jej wiersze (2018 r., 2019 r.) zostały wybrane jako jedne ze 100 najlepszych wierszy roku w International Poetry Press Publications (Kanada).

Przedmowa / nota od autora – TUTAJ


Od zawsze


Mamie – miłości mojego życia


Pod welonem ciszy
− ciemność
− wspomnienia.

Wahadło przeszłości
przywołuje uśmiech.

Teraz,
już w półmroku istnienia,
zagubione chwile
przychodzą jak narodziny –
początek wszystkiego.

Odcięta od Matczynej miłości,
żyje tym,
co było jej dane od zawsze

nawet bez słów
− światło zrozumienia
− bezgraniczne zaufanie
− ocean koralowego bycia razem.


Woal

Preludium
okrojonej rzeczywistości
– gubione słowa,
znaczenia.

Zapominanie
tego, co było,
początkowo
jest jak woal,
przez który dociera
tylko prześwit korzeni życia.
Później pozostają jedynie
suche ślady przeszłości.
Na końcu…

Kiedy dusza i cało już milczą,
powinni pozostać bliscy
ze swoją walką i troską
o każdy godny oddech.


RECENZJA – TUTAJ

Wszystkie wpisy Elizy TUTAJ


Odkryj więcej z Oficjalny blog emigracji 1969

Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.

Kategorie: Uncategorized

Zostaw odpowiedź Czekam na Twoje przemyślenia! Napisz w komentarzu.

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.