Muzeum Polin – przekaz dalej

Szanowny Panie

Przesyłam linki do wersji polskiej i angielskiej spotu nawiązującego do przemówienia Gomułki na zjeździe Związków Zawodowych 19 czerwca 1967 roku, z prośbą o zamieszczenie na Waszym portalu. Głównymi adresatami są młodzi ludzie, których wiedza o marcu’68 jest delikatnie mówiąc bardzo ograniczona

Z wyrazami szacunku.

Zygmunt Stępiński

Najpierw znika jedna dziewczyna, potem kolejna. Potem znika Twój kumpel. Na koniec zostajesz sam. Czy wiesz jak to jest, nagle czuć się obcym we własnym domu?

Pałac Kultury i Nauki, sala kongresowa. 50 lat temu. Jedno przemówienie, które na zawsze zmieniło życie tysięcy. Poznaj historię – zadbajmy, żeby się nie powtórzyła.

Dowiedz się więcej na https://www.facebook.com/obcywdomu


One girl suddenly dissapears, then another. Next, your buddy goes missing. At the end you are left all alone. Can you imagine how it would feel?
Zygmunt Stępiński
Zastępca Dyrektora ds. Komunikacji i Obsługi Klienta
Dyrekcja
tel. +48 47 10 388
zstepinski@polin.pl

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN
ul. Anielewicza 6, 00-157 Warszawa
tel. +48 22 47 10 300, fax: +48 22 47 10 398
www.polin.pl

 

Komentarze 3 to “Muzeum Polin – przekaz dalej”

  1. Jest tylko jedno miejsce na globusie dla zydow – IZRAEL.
    Marzec 1968 to historia.

    Polubienie

  2. Leon Schatz 22/06/2017 @ 09:34

    Zgadzam sie z Valerym.
    To byl wygrany los na loterii, wliec za kim i za czym ten placz ?
    Kto sie czul Polakiem
    mogl zostac lub wrocic
    z emigracji, kto sie czul Zydem widzial ze tam dla Zydow nie ma miejsca.
    Cieszmy wiec sie ze tak sie nam udalo !

    Polubienie

  3. Valery Amiel 21/06/2017 @ 19:05

    Maja pewnie tylko z tego skorzystala, zmuszona do wyjazdu z Dworca Gdanskiego w piatej kolumnie, wiec Gomulce nalezy sie i splunac na grob, i przyznac posmiertnie order, tak za ratowanie Zydow przed beznadzieja, jak i za bezintencyjny syjonizm… Dzis kwestia bardziej juz nie tyle wazna ile interesujaca jest co mysla o tym –a jeszcze bardziej: glosno chca mowic-jej byli koledzy. I ich dzieci, a takze juz i wnuki. Pewnie niewiele. Epitafium w Muzeum Polin…

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: