„Bardziej być” – Eliza Segiet kącik poezji cz. 107


Eliza Segiet – absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, autorka siedmiu tomów wierszy, monodramu, farsy i mikropowieści. Jej teksty można znaleźć w licznych antologiach, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Członek Stowarzyszenia Autorów Polskich oraz World Nations Writers Union.

Laureatka Międzynarodowej Publikacji Roku (2017 r., 2018 r.) w Spillwords Press (USA) oraz Nagrody Literackiej Złota Róża im. Jarosława Zielińskiego (za tom Magnetyczni) w 2018 r. Dwukrotnie jej wiersze (2018 r., 2019 r.) zostały wybrane jako jedne ze 100 najlepszych wierszy roku  w International Poetry Press Publications (Kanada). 

W The 2019 Poet’s Yearbook  została nagrodzona prestiżową nagrodą Elite Writer’s Status Award jako jeden z najlepszych poetów 2019 r. Nominowana do Pushcart Prize 2019 oraz do Naji Naaman Literary Prize 2020.



Rozsądek 

Ile razy ze zdziwieniem patrzymy
na świty, zmroki?
Z nadzieją na blaski,
podążamy dalej.

Ile razy ze zdziwieniem patrzymy
na człowieka?
Nagle stał się sprzedajny, 
jak 
papierowy pieniądz
przydatny innym. 

Nie dziwią nas zwierzęta
− wciąż mają takie same potrzeby. 

Ile razy czekamy na to, 
co rozgoni nienawiść? 

Nie wiemy, jak to nazwać.

Może dobro?

Może rozsądek? 

A może tak zwyczajnie

− tolerancja? 

Ludzie są różni,
inność nie powinna 
nawoływać 
do polowań na Człowieka.


Cokół 

Przecież 
można jak księżyc
świecić światłem odbitym.
Jednak lepiej mieć własną moc.

Być jasnością czy odblaskiem? 

Sobą?
A może cokołem?

Cieniom nie stawia się pomników.

Znikają.


Rysy

Chcąc zyskać zaufanie,
przybierają sztuczne twarze,
wyimaginowana rzeczywistość
pozwala przetrwać.

Jednak po czasie 
widzimy,
że plastikowi ludzie 
przestają już zachwycać

− mają rysy.



Poslowie Kingi Mlynarskiej

TUTAJ


Wszystkie wpisy Elizy

TUTAJ

Kategorie: Brak kategorii

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.