Jarek Kosiaty

–Wiersze, piosenki i opowiadania zbieram od czasów szkolnych. Wyszperane z najbardziej zapomnianych zakamarków opuszczonych strychów oraz zakurzonych bibliotecznych półek, znalezione przypadkowo w starych czasopismach i książkach… Wpisywane mozolnie do zeszytów aż do 1996 roku, kiedy to postanowiłem „wrzucić” je do Internetu. Tak powstała strona „Listów z krainy snów…” (www.wiersze.co). Niech ponownie ożyją i będą źródłem nadziei i siły dla innych…

Już za kilka dni, po raz kolejny, będziemy obchodzili rocznicę przyjścia ponad dwa tysiące lat temu na świat dziecka w pewnej żydowskiej rodzinie (choć niektórzy do dzisiaj uważają, że matka dziecka pochodziła z polskiej Częstochowy). Przełamiemy się opłatkiem, zaśpiewamy kolędy i wspólnie – po wielu dniach biegania po sklepach i pracochłonnych przygotowaniach – usiądziemy wreszcie spokojnie do wigilijnego stołu. 

Dzień jeden w roku

Czerwone Gitary

Jest taki dzień
Bardzo ciepły, choć grudniowy
Dzień, zwykły dzień
W którym gasną wszelkie spory

Jest taki dzień
W którym radość wita wszystkich
Dzień, który już
Każdy z nas zna od kołyski

Niebo - Ziemi, Niebu - Ziemia
Wszyscy wszystkim ślą życzenia
Drzewa - ptakom, ptaki - drzewom
Tchnienie wiatru - płatkom śniegu

Jest taki dzień
Tylko jeden raz do roku
Dzień, zwykły dzień
Który liczy się od zmroku

Jest taki dzień
Gdy jesteśmy wszyscy razem
Dzień, piękny dzień
Dziś nam rok go składa w darze

Niebo - Ziemi, Niebu - Ziemia
Wszyscy wszystkim ślą życzenia
A gdy wszyscy usną wreszcie
Noc igliwia zapach niesie


Jest taki dzień 
(w języku esperanto)

Estas tiu tago

Jen estas tag’
La decembra, tamen varma.
Dum tiu tag’
Repaciĝo regas ĉarma.
En tiu temp’
Ĝojo nin salutas ĝua;
Ni konas ĝin
Ekde infanaĝ’ plej frua.

La ĉielo al La tero
Kaj la tero al Ĉielo,
Arboj, birdoj ĉiuloke
Bondeziras ĉiujn reciproke.

Jen estas tag’
Unusola en la jaro,
Nur de l’ krepusk’
Komenciĝas tiu tago.
Nun, dum vesper’
Kune restas ni en paco;
Tag’ bela plej,
De la jaro jen donaco!

La ĉielo al La tero
Bondeziras kun espero.
Kiam fine ni ekdormos,
Nokt’ aromon koniferan portos.

(Tłumaczenie na język esperanto Irena Łowińska)


Korzystając ze świątecznej okazji chciałbym Wam przedstawić sylwetkę Lucyny Krzemienieckiej (1907-1955) – polskiej pisarki i poetki pochodzenia żydowskiego. Właściwie nazywała się Wiera Zeidenberg i była córką warszawskich dentystów Michała Zeidenberga i Balbiny z domu Harkavi. Ukończyła gimnazjum Instytutu Pedagogicznego Wolnej Wszechnicy Polskiej, a następnie studiowała polonistykę i romanistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutowała na łamach czasopisma „Głos Prawdy” w 1926 roku, publikując potem również m.in. w „Bluszczu”, „Głosie Literackim”, Czynie Młodzieży PCK”, „Dziecku i Matce”, „Płomyku”, „Płomyczku”, „Słonku”. W latach 1930–1939 wydała około dwudziestu tomików z utworami dla dzieci.

Wieczór wigilijny

Lucyna Krzemieniecka

To właśnie tego wieczoru, 
gdy mróz lśni, jak gwiazda na dworze, 
przy stołach są miejsca dla obcych,
bo nikt być samotny nie może.

To właśnie tego wieczoru,
gdy wiatr zimny śniegiem dmucha,
w serca złamane i smutne
po cichu wstępuje otucha.

To właśnie tego wieczoru 
zło ze wstydu umiera, 
widząc, jak silna i piękna 
jest Miłość, gdy pięści rozwiera.

To właśnie tego wieczoru,
od bardzo wielu wieków, 
pod dachem tkliwej kolędy 
Bóg rodzi się w człowieku.

Zapraszam serdecznie do wspólnego kolędowania. Pod adresem: http://koledy.doktorzy.pl

przygotowałem teksty najpiękniejszych polskich kolęd i pastorałek oraz podkłady muzyczne w postaci plików midi. Są wśród nich m.in.: „Bóg się rodzi”, „Cicha noc, święta noc”, „Dzisiaj w Betlejem”, „Jezus malusieńki”, „Lulajże, Jezuniu”, „Nie było miejsca dla Ciebie”, „Oj, maluśki, maluśki”, „Wśród nocnej ciszy” i wiele innych.

Życzę wszystkim Zdrowych, Pogodnych i Radosnych Świąt Bożego Narodzenia, spędzonych w ciepłej, rodzinnej atmosferze, wśród bliskich i przyjaciół.

Jarek Kosiaty

Listy z krainy snów…  www.wiersze.co