Niebezpieczeństwo nie czai się już w ukryciu – jest tu, wyraźne i niezaprzeczalne. Ostatnie wydarzenia we Włoszech to kolejny alarmujący sygnał.

Właścicielka pizzerii, dumna ze swojego antyizraelskiego stanowiska, publicznie machała zdyskredytowaną książką Ilana Pappe, jednego z najbardziej znanych oszczerców Izraela. Zamiast zapoznać się z prawdziwymi konsekwencjami masowej nienawiści wobec Żydów w historii, postanowiła uczynić swój lokal centrum wrogości. Zamiast zostać ukarana, jej pizzeria stała się magnesem dla antyizraelskich aktywistów, otrzymując nawet milczącą aprobatę instytucji i osób publicznych, które odwiedziły ją w geście solidarności.

To prowadzi nas do niepokojącego pytania: jak zaczyna się nowe polowanie na Żydów, którego kulminacją była Zagłada? Historycznie rzecz biorąc, zastanawiamy się nad upadkiem Niemiec w barbarzyństwo. Ale dziś mówimy sobie, że to się nie może powtórzyć – ani we Włoszech, ani w Ameryce, ani we współczesnym świecie. Jednak oszukujemy samych siebie. Tłumy już zostały wyzwolone.

Śmiertelna nienawiść nie ogranicza się już do elit ideologicznych. Kiedy tłumy skandują „Śmierć Izraelowi”, nazywają Izrael „ludobójczym” i „rasistowskim”, a władze publiczne wydają się zgadzać lub milczeć, zagrożenie staje się namacalne. W swojej przełomowej książce „Hitler’s Willing Executioners” Daniel Goldhagen ujawnił skalę udziału w nazistowskich zbrodniach. Nie byli to tylko esesmani, ale także policja, urzędnicy państwowi, nauczyciele, biznesmeni, lekarze – miliony zwykłych obywateli. Gdyby taka fala pojawiła się ponownie dzisiaj, prawdopodobnie obejmowałaby część mediów, organizacje humanitarne i tak zwanych „aktywistów”.

Stoimy obecnie u progu globalnego ataku na Żydów, zamaskowanego jako słuszna walka o „prawa człowieka”. Goldhagen słusznie zauważył oszałamiającą liczbę osób współwinnych działań nazistowskich Niemiec lub świadomych Holokaustu. Dzisiaj miliony ludzi zostały oszukane, wierząc, że Żydzi są kolonialnymi okupantami swojej ojczyzny, ignorując ogromną liczbę międzynarodowych porozumień, w tym rezolucję ONZ z 1948 r. uznającą legalność państwa Izrael. Niewielu rozumie, że tak zwane „terytoria okupowane” są wynikiem wojen obronnych przeciwko agresji arabskiej lub że Izrael całkowicie wycofał się ze Strefy Gazy w 2005 roku. Jeszcze mniej osób zdaje sobie sprawę, że radykalne grupy dążą do zniszczenia Izraela z powodów religijnych, a nie politycznych.

Opinia publiczna nie zastanawia się nad znaczeniem słów takich jak „ludobójstwo” czy „apartheid”, które są obecnie lekkomyślnie używane w dyskursie politycznym. Miliony ludzi są gotowe oczerniać Żydów pod pozorem sprzeciwu wobec syjonizmu, często wykorzystując polaryzującą postać izraelskiego premiera Benjamina Netanjahu, o którym nie wiedzą prawie nic.

Epizod z pizzerią miał trzy etapy: po pierwsze, właściciel wyrzucił izraelską parę tylko ze względu na ich tożsamość; po drugie, krótka reakcja instytucji uznała ten czyn za antysemicki; po trzecie, osoby publiczne, takie jak włoska polityk Laura Boldrini i inni, zmieniły zdanie i zaoferowały swoje wsparcie, wyczuwając podatny grunt polityczny.

Nie jest to nic nowego. W przeszłości Żydzi byli oskarżani o komunizm przez faszystów, o faszyzm przez komunistów, o żebractwo przez kapitalistów, a o kapitalizm przez marksistów. Dzisiaj są oczerniani jako syjonistyczni nacjonaliści tylko dlatego, że chcą mieć ojczyznę i prawo do obrony przed terroryzmem. Ludzie ośmielają się nawet kwestionować, czy ataki terrorystyczne przeprowadzone przez Hamas w południowym Izraelu 7 października 2023 r. rzeczywiście miały miejsce.

Tymczasem wrogowie Izraela kontynuują swoje zbrodnie: mordują osoby LGBTQ+, okaleczają kobiety i zamieniają Gazę w fortecę nienawiści. A jednak ta pizzeria stała się popularnym miejscem, podobnie jak program „Presa Diretta” stacji Rai 3, który niedawno wyemitował stronniczy i zniesławiający reportaż na temat Izraela. Tylko trzy odważne osoby odważyły się temu sprzeciwić, ale zostały szybko potępione przez USIGRAI, związek dziennikarzy we Włoszech, pod pretekstem ochrony „wolności informacji”.

Żydzi są dziś oblężeni na całym świecie. Nagrodę Pulitzera przyznano Mosabowi Abu Toha, palestyńskiemu poecie, który umniejsza znaczenie ofiar z 7 października i gloryfikuje terror. Ludzie na całym świecie domagają się pomocy humanitarnej, która często trafia w ręce tych, którzy przetrzymują zakładników w podziemnych więzieniach. Wezwania do „pokoju” stały się wezwaniami do kapitulacji Izraela.

W Mediolanie toczy się debata na temat oświetlenia Palazzo Marino kolorami Strefy Gazy, powołując się na wątpliwe dane Hamasu dotyczące 52 000 ofiar śmiertelnych, w tym 13 000 dzieci. W Ragusie i Katanii, na południu Sycylii, wprowadzono na rynek nowy napój bezalkoholowy o nazwie „Gaza Cola” – kolejny symbol komercjalizacji i normalizacji fali antysemickiej nienawiści.

Jesteśmy świadkami powstania ochotniczych katów naszych czasów, ośmielonych dezinformacją, kierowanych ideologiczną ślepotą i legitymizowanych przez instytucje publiczne. Scenariusz jest tragicznie znajomy, ale zakończenie zależy od tego, czy świat obudzi się na czas, aby to powstrzymać.