Nawóz na aktualne zbiory antysemityzmu w Norwegii, ale i też w Danii, Szwecji, W. Brytanii, itd., itd., jest bardziej złożony niż „islamscy sąsiedzi”.  

A w Polsce, kiedy słyszę właśnie Chopina, jak i szerokie i głębokie komentarze muzyków i znawców muzyki Chopina, w tym samym czasie grzmią w przestrzeni publicznej oskarżenia. 

Nie doznam spokojnego snu, i będę mną miotać koszmary. 

Jak może tak być, że przestrzeń publiczna wypełniania jest wspaniałą muzyką i słowami, starajacymi się oddać humanistyczną i duchową wartość muzyki Chopina,  a jednocześnie powietrze i niebo nad Polską, największym na świecie cmentarzem pomordowanych Żydów,  jest przeszywane tak wieloma blood liebel-oskarzeniami, których nie powstydziłyby się te najciemniejsze części społeczeństw Średniowiecza.

I ta ze strony rządzących jak i większości członków elit świata kultury i intelektu, normalność i bierność wobec takich blood-label oskarżeń.

Déjà vu lat 1920- i 1930ych?

Wspaniale skomponowane dźwięki brzmią tej nocy do bólu kości fałszywie.