Kacik poezji – Eliza Segiet cz. 11

Eliza Segiet , absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, studiów podyplomowych Wiedza o Kulturze i Filozofia, Podyplomowe Prawo Karne Skarbowe i Gospodarcze, Studium Literacko Artystyczne przy Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Studium Realizacji Eksploatacji Telewizyjno- Filmowej w Łodzi. Ukończyła szkolenia specjalistyczne organizowane na Uniwersytecie Jagiellońskim: 1] pt. Twórczość i samokontrola w procesie edukacji, 2] pt. Wizja nauki i sztuki w myśli konfucjańskiego kręgu kulturowego, 3] pt. Kultura regionu himalajskiego. Wydała trzy tomiki poezji: 2013r. Romans z sobą,[ Sowello] 2014r. Myślne miraże, [ Miniatura] 2016r. Chmurność, [Signo] 2015r. monodram Prześwity,[Signo]

 


 

Na Wiślnej

Na Wiślnej 
w kawiarni
atmosfera inna niż kiedyś.
To samo miejsce,
inny czas.

Wtedy był on
i chyba nic więcej.
Pamięta ten stolik
tuż przy schodach.
Była w białej bluzce
i miała pełne tajemnic korale
z bursztynu.
Dziś już nie ma bluzki,
nie ma tajemnic
i jego też nie ma.
A może go nigdy nie było?

Wtedy też do teatru
poszła sama.


Romeo

Na bezbrzeżnym oceanie miłości,
gdzie o świcie śpiewały słowiki,
jeszcze słychać bezdźwięczne słowa,
niewysłowione myśli.

Milczenie, cisza,
które przez wieki pulsują
i wytarty ślad na pomniku.
Na bezbrzeżnym oceanie świata
– ocalałe uczucie.
Może gdzieś,
na rozdrożu,
gdzie liście drżą samotne
wytęskniony Romeo
– wciąż czeka.

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Dodaj komentarz

%d bloggers like this: