Przywódca Partii Jedności Narodowej uważał, że potępienie wszelkiej przemocy jest bezpieczne, zwłaszcza że wymierzył ją w Netanjahu. Niestety, jakże się mylił.

Po nieudanej próbie zabójstwa kandydata na prezydenta Partii Republikańskiej Donalda Trumpa na wiecu w Pensylwanii w sobotę, izraelski gabinet poświęcił swoje cotygodniowe posiedzenie w niedzielę rano podżeganiu.

Podczas spotkania ministrów sekretarz gabinetu Yossi Fuchs zaprezentował zestawienie klipów wideo, w których prominentni Izraelczycy grożą nie tylko premierowi Benjaminowi Netanjahu i jego rodzinie, ale także wszystkim „Bibistim” (obraźliwe określenie zwolenników premiera), używając różnych form przemocy, a nawet zabijania.

Dwugodzinna dyskusja skupiła się na fakcie, że wezwania do zabijania członków koalicji były wielokrotnie wypowiadane bezkarnie. Netanjahu odniósł się do „milczenia wysokich rangą osobistości, [od których] nie usłyszeliśmy potępienia”.

Kilka godzin później lider Partii Jedności Narodowej Benny Gantz opublikował długi tweet, aby odpowiedzieć i obalić to twierdzenie. Zaczął od zacytowania zamordowanego premiera Icchaka Rabina „błogosławionej pamięci”, który stwierdził, że „przemoc jest erozją fundamentów demokracji. Powinna być potępiana, potępiana i izolowana. To nie jest droga państwa Izrael”.

Gantz kontynuował: „Jakkolwiek prawdziwe było to stwierdzenie wtedy, jest ono równie prawdziwe dzisiaj. W tych czasach, gdy powróciliśmy do dyskursu z 6 października na sterydach, należy jasno powiedzieć: w demokratycznym państwie nie ma miejsca na nienawiść i przemoc, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, z jakiejkolwiek strony politycznego spektrum”.

Przemoc, kontynuował, „jest zagrożeniem dla każdego demokratycznego społeczeństwa i nie możemy być na nią obojętni, bez względu na kierunek, bez względu na to, jak znaczące są nieporozumienia. Nie możemy dopuszczać się przemocy fizycznej lub werbalnej wobec protestujących, polityków lub premiera”.

Próbując uprzedzić krytykę zarówno ze strony zwolenników, jak i przeciwników, napisał: „Wiem, jakie będą reakcje na ten post. Niektórzy powiedzą: „To oni, a nie my, są odpowiedzialni za tę zatruwającą maszynę”. Inni stwierdzą: „W naszym kraju to się nigdy nie zdarzyło i nie zdarzy”. Niektórzy powiedzą: „Służysz Netanjahu”, podczas gdy inni powiedzą: „Nie jesteś w stanie potępić Kaplanistów [antyrządowych demonstrantów na ulicy Kaplan w Tel Awiwie]”.

Następnie udzielił następującej rady: „Nadszedł czas, aby się obudzić i każdy powinien najpierw spojrzeć na siebie, swój obóz, swoje otoczenie. Dotyczy to również premiera, który musi działać, aby powstrzymać podżeganie rozpowszechniane w Internecie w jego imieniu”.

Tak, nalegał: „Musimy zjednoczyć się, wzywając wszystkich przywódców partii do przeciwstawienia się wszelkim formom podżegania lub przemocy. Wydarzenie w Stanach Zjednoczonych, bez względu na okoliczności, powinno również wzbudzić nasze zaniepokojenie. Musimy po prostu potępić i potępić przemoc i agresywnych ludzi, a także stanowczo radzić sobie z naszymi nieporozumieniami, ale bez podżegania i przekraczania czerwonych linii. Ze wszystkich stron i w każdych okolicznościach”.

Najwyraźniej Gantz uznał, że potępienie wszelkiej przemocy, w tym podżegania skierowanego przeciwko Netanjahu, jest stosunkowo bezpieczne – zwłaszcza, że podkreślił, że pochodzi ono również z obozu premiera. W końcu, który rozsądny Izraelczyk mógłby się z tym nie zgodzić?

Co więcej, żądanie, by prawica dokonała zbiorowego rachunku sumienia po zabójstwie Rabina – i bicie się w piersi przez wielu Izraelczyków, których głośny sprzeciw wobec porozumień z Oslo sprawił, że czuli się winni atmosfery, która doprowadziła do jego śmierci – było wiodącym tematem w kraju od lat.

Napomnienie Gantza nie było więc niczym nowym. Oprócz swojego ogólnego charakteru, było również skierowane do lewicy.

Ups. Można powiedzieć, że przekroczyliśmy czerwoną linię.

Aby zrozumieć oburzenie nieudolną próbą zjednoczenia społeczeństwa przez Gantza (poprzez nie spuszczanie Bibiego z haczyka), warto przejrzeć kilka wybranych komentarzy pod jego postem.

„Gantz jest niestrudzonym tropicielem sondaży, słuchającym swoich doradców, którzy myślą, że dzięki tym pustym słowom będzie w stanie zdobyć kilka dodatkowych głosów od miękkiej prawicy” – argumentował jeden z niezadowolonych zwolenników. „I nie rozumie, że w rzeczywistości jest współpracownikiem Netanjahu, który pomaga w normalizacji paranoicznego dyktatora”.

Inny mruknął: „Co za odrażająca sadzawka w garnku. Nie ma symetrii i nie mamy przywileju bezsilnego przywództwa. Zostań w domu, ciesz się swoją budżetową emeryturą i zostaw nas w spokoju, ty tani populisto”.

Gantz, jak zauważył ktoś inny, „jest sztucznie stworzonym opozycjonistą, którego rolą jest wzmocnienie reżimu. Jest on zasadniczo organiczną częścią faszystowsko-teokratycznego zamachu stanu i spełnia swoją rolę jako ktoś, kto reguluje i ogranicza opór”.

Ktoś inny wtrącił: „Gantz jest kompletnym zerem, niegodnym przewodzenia czemukolwiek. Odkąd wszedł do polityki, sytuacja Izraela pogorszyła się pod każdym względem”.

Wśród wielu obelg znalazła się i ta: „Jest psem na kolanach tyrana [Netanjahu], podobnie jak [prezydent Izaak] Herzog”.

„To prawda!” – odpowiedział jeden z jadowitych użytkowników X. „Wszystko, co słyszysz od Gantza, to rzekomo mężowskie uwagi, które odnoszą się do obu stron, jakby były na równych prawach. Ani słowa o przemocy policji i kahanistycznego tłumu wobec protestujących, a on nigdy nie stwierdzi ani słowa o ciągłych nadużyciach ze strony armii i osadników w palestyńskich wioskach na terytoriach. Ten człowiek to pozbawiony kręgosłupa klon Netanjahu”.

Powyższe to tylko próbka ponad 900 komentarzy pod postem Gantza. Powinien on wiedzieć, że nie powinien oczekiwać współczucia od samych elit, które uważają za swój obowiązek obalenie Netanjahu za wszelką cenę.

Dla nich przemoc jest usprawiedliwiona, jeśli prowadzi do wyeliminowania wroga. Gantz również chce pozbyć się Bibiego, ale ma nadzieję zrealizować to marzenie przy urnie wyborczej.

Wyobrażał sobie, że opuszczenie nadzwyczajnego rządu jedności, a wraz z nim Gabinetu Wojennego, usunie „plamę” koalicji kierowanej przez Netanjahu i utoruje mu drogę do zostania premierem. Być może teraz wie, że może zapomnieć o liczeniu na lewicę, by to osiągnąć.

Benny Gantz nie wykazał się polityczną inteligencją.