*Czy polityka USA wobec Iranu powstrzymuje się od błędów przeszłości, czy je powtarza?

*Opcja dyplomatyczna (negocjacje i powściągliwość) jest skuteczna, gdy jest realizowana między stronami, które uważają negocjacje za krok w kierunku pokojowego współistnienia. Jednak, jak dowodzi 46 lat nieuczciwych działań (od obalenia proamerykańskiego szacha), reżim ajatollahów – podobnie jak ISIS, Bractwo Muzułmańskie, Hamas, OWP/PA i Hezbollah – wykorzystywał negocjacje jako taktykę do osiągnięcia celu, jakim jest obalenie „odstępczych” reżimów sunnickich i podporządkowanie sobie „niewiernego” Zachodu.

*Czy Stany Zjednoczone podtrzymają 46-letnią autodestrukcyjną opcję dyplomatyczną przeciwko reżimowi ajatollahów, ignorując fakt, że ten ostatni kieruje się 1400-letnią fanatyczną ideologią religijną, która wykracza poza względy finansowe i dyplomatyczne i nakazuje obalenie wszystkich „odstępczych” reżimów sunnickich i podporządkowanie zachodnich „niewiernych” – zwłaszcza „Wielkiego Amerykańskiego Szatana”?

*Opcja dyplomatyczna/negocjacyjna odegrała kluczową rolę w przekształceniu Iranu z „amerykańskiego policjanta Zatoki Perskiej” w wiodące na świecie epicentrum wojen przeciwko USA, terroryzmu, handlu narkotykami, prania pieniędzy i rozprzestrzeniania zaawansowanych systemów wojskowych od Zatoki Perskiej, przez Bliski Wschód, Róg Afryki, Afrykę Północną i Zachodnią, po Amerykę Łacińską i terytorium USA.

*Opcja dyplomatyczna / negocjacyjna stanowiła wyraźne i aktualne zagrożenie dla przetrwania każdego proamerykańskiego reżimu arabskiego, proamerykańskich reżimów w Ameryce Łacińskiej, a według FBI także dla bezpieczeństwa wewnętrznego USA .

*Czy USA zignorują nieodwracalność (krótkoterminowej skuteczności) sankcji gospodarczych z maksymalną presją, które (tymczasowo) ograniczyły nieuczciwe możliwości Iranu, ale nie zdołały oderwać go od fanatycznej wizji i złagodzić jego zachowania?

*Reżim ajatollahów postrzega prezydentów USA jako tymczasowy epizod historyczny, podczas gdy reżim ajatollahów jest wieczny z boskiego prawa. Dlatego Iran przedłuża każdy proces negocjacyjny, gotowy przykucnąć, wrzucić niższy bieg i odłożyć osiągnięcia polityczne, czekając na bardziej uległego prezydenta, gotowego wrzucić wyższy bieg i wznowić realizację swoich fanatycznych celów ideologicznych.

*Niepowodzenie 46 lat opcji dyplomatycznych i 40 lat sankcji gospodarczych, spotęgowane niechęcią do angażowania się w zmianę reżimu, toruje drogę do możliwego pojawienia się pierwszego apokaliptycznego, megalomańskiego reżimu nuklearnego w historii, którego ramiona terroru rozciągałyby się od Bliskiego Wschodu przez Afrykę po Amerykę Łacińską i USA.

*Opór Zachodu przed zmianą reżimu jest decydującą przeszkodą dla większości Irańczyków, którzy chcą zmiany reżimu i jednocześnie popierają represyjny reżim ajatollaha.

*Irańska opozycja wewnętrzna jest świadoma, że zmiana reżimu jest uzależniona od zmieniającego grę zaangażowania zewnętrznego, tak jak miało to miejsce w latach 1978/79, kiedy USA brutalnie naciskały na irańską armię anty-Ajatollaha, aby powstrzymała ajatollaha Chomeiniego przed dojściem do władzy. Co więcej, zewnętrzne zaangażowanie USA i Wielkiej Brytanii odegrało kluczową rolę w zmianie reżimu w 1953 r., która obaliła rząd irańskiego premiera Mohammada Mosaddegha i przywróciła monarchię szacha. Z drugiej strony, brak zewnętrznego zaangażowania był odpowiedzialny za niepowodzenie opozycyjnych prób obalenia reżimu ajatollahów w 2009 i 2022 roku.

*Powstrzymywanie się od zmiany reżimu jest postrzegane przez nieuczciwe reżimy jako słabość. Podważa to odstraszającą postawę USA, pobudza apetyt islamskiego terroryzmu, podważa stabilność wszystkich proamerykańskich reżimów arabskich i bezpieczeństwo wewnętrzne USA oraz rozszerza perspektywy wojny i terroryzmu.

*Z drugiej strony, uświadomienie sobie, że reżim ajatollaha nie jest partnerem do negocjacji, ale celem do zmiany reżimu, odzwierciedlałoby stanowczość w obliczu niebezpieczeństwa, wzmacniając postawę odstraszania USA, eliminując główne epicentrum globalnego antyamerykańskiego islamskiego terroryzmu i promując wolność wszystkich Irańczyków. Usuwając maczetę ajatollaha z gardeł jego sunnickich arabskich sąsiadów, ograniczając w ten sposób globalną wojnę i terroryzm, minimalizując zaloty Arabii Saudyjskiej, Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Egiptu do Chin i Rosji oraz przekonując Arabię Saudyjską do przystąpienia do Porozumień Abrahama, a następnie być może Indonezji, Omanu, a nawet Kuwejtu.

*W 2025 r. konwencjonalne zdolności wojskowe reżimu ajatollahów są głównym epicentrum wojen i terroryzmu, terroryzmu antyamerykańskiego, handlu narkotykami, prania pieniędzy i proliferacji zaawansowanych systemów wojskowych, a także bezpośrednim zagrożeniem dla wszystkich proamerykańskich reżimów arabskich. Na przykład sukces Iranu w obaleniu proamerykańskiego reżimu Haszymidzkiego przekształciłby Jordanię w główną platformę dla antyamerykańskiego terroryzmu islamskiego, wywołując efekt domina na całym Półwyspie Arabskim (48% światowych rezerw ropy naftowej), wzmacniając antyamerykański globalny terroryzm islamski.

*Porównując zmianę reżimu w Iranie do wcześniejszych prób w Afganistanie i Iraku, ignoruje się ogromne różnice między nimi pod względem etnicznym, kulturowym, politycznym i edukacyjnym. W rzeczywistości ludność Iranu jest znacznie bardziej podatna na pozytywny alternatywny reżim.

*Powstrzymanie się od zmiany reżimu utorowałoby drogę do apokaliptycznego i nuklearnego Iranu, skutkując katastrofalnymi kosztami gospodarczymi i stratami ludzkimi, przewyższającymi wszelkie koszty wymagane obecnie do zmiany reżimu.

Interes USA nakazuje zmianę reżimu w Iranie