Teatr Idy Kamińskiej ’64

 

 Skoro jesteśmy przy temacie teatru w PRL, proszę spojrzeć, że zainteresowani nim byli najwyżsi dostojnicy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (Informacja Nr 085/64 z 29.08.1964 r.):

 o sytuacji w Państwowym Teatrze Żydowskim w Warszawie

 

Państwowy Teatr Żydowski w Warszawie kierowany jest przez Idę KAMIŃSKĄ i jej najbliższą rodzinę. Z rodziny tej zatrudnieni w nim są:

1. Ida KAMIŃSKA – dyrektor, kierownik artystyczny i aktor

2. Marian MELMAN – aktor. Mąż Idy Kamińskiej. Członek rady artystycznej. Planuje próby, eksploatację spektakli, reklamę itp.

3. Ruth KAMIŃSKA – aktorka. Córka Idy Kamińskiej

4. Karol LATOWICZ – aktor. Zięć Idy Kamińskiej

5. Wiktor MELMAN – tłumacz spektakli z żydowskiego na polski. Syn Idy Kamińskiej

6. LAMPERPACHT – kierownik gospodarczy teatru. Brat Mariana MELMANA

7. Eugenia LAMPERPACHT – kierownik eksploatacji. Bratowa Mariana Melmana.

           Atmosferę panującą w teatrze – jeden z aktorów, członek partii /szereg innych ma podobne zdanie/ – określił następująco: „zanikły zupełnie u nas takie pojęcia jak załoga, krytyka, demokracja, głos partii”. Jeśli ktoś ośmieli się uczynić krytyczną uwagę w stosunku do postępowania dyrekcji zostaje natychmiast ochrzczony mianem „rozrabiacz”, „zły człowiek”, „wróg teatru”. W tych warunkach nie znajdują się już tacy, którzy mają odwagę przeciwstawić się ludziom zajmującym tyle i takie stanowiska w teatrze”.

           Przedstawiona atmosfera w Państwowym Teatrze Żydowskim nie stanowi jedynego ujemnego zjawiska. Posiadamy również informacje o niewłaściwym zachowaniu się kierownictwa podczas wyjazdów zagranicznych teatru.

Reszte artykulu

KLIKNIJ TUTAJ

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: