„Odważne serce Ireny Sendlerowej”


Film o Irenie Sendlerowej

DRUGIE MIEJSCE OGLĄDALNOŚCI W AMERYKAŃSKIEJ TELEWIZJI


Rolę Ireny Sendlerowej gra nowozelandzka aktorka Anna Paquin

„Odważne serce Ireny Sendlerowej” – okazał się przebojem w Stanach Zjednoczonych.

To pierwszy pełnometrażowy film o Polakach ratujących Żydów podczas hitlerowskiej okupacji. I od razu obraz dużego formatu. Reżyserem i współscenarzystą filmu jest John Kent Harrison. Drugim autorem scenariusza jest Renata Zajdman, która w wieku 14 została ocalona przez Irenę Sendlerową

„Na takich filmach powinniśmy uczyć się tolerancji” – komentują widzowie,… czytaj więcej »

Światowa premiera amerykańskiego filmu fabularnego „The Courageous Heart of Irena Sendler” – „Odważne serce Ireny Sendler”, o Polce, która uratowała 2 500 dzieci żydowskich z getta w Warszawie.

Akcja filmu rozpoczyna się na początku 1941 roku, kiedy Niemcy zamykają warszawskie getto, a kończy w marcu 1944 roku, gdy Irena Sendlerowa zostaje wykupiona z rąk gestapo.

Irena Sendlerowa uratowała 2 500 dzieci żydowskich, wywożąc je z warszawskiego getta i ukrywając w polskich rodzinach w sierocińcach oraz klasztorach w Warszawie, Chotomowie i Turkowicach. Przygotowano im fałszywe dokumenty i wspomagano materialnie. Imiona dzieci i nazwiska rodzin, do których trafiły, Sendlerowa zapisywała, szyfrując, na paskach bibułki, które umieszczała w słoiku, słoik zakopywała pod jabłonką na podwórku przy ul. Lekarskiej 9.

„Pani Irena Sendlerowa wolała skromnie mówić, że przyczyniła się do ratowania, że była tylko ogniwem w „łańcuchu ocalenia” dzieci” – zauważa Anna Mieszkowska, która razem z Sendlerową przygotowała książkę „Matka dzieci Holocaustu. Historia Ireny Sendlerowej”, na podstawie której został film nakręcony.

Irena Sendlerowa i jej łączniczki przemycały dzieci na cztery sposoby – przypomina w książce Mieszkowska – np. w samochodzie, który na teren getta wwoził środki czystości, a wracał z dziećmi, które wywożono w pudle, skrzynce lub „niestety” w worku. Dzieci oddzielane od rodziców, dziadków płakały i krzyczały. Podawano im więc środki nasenne. Wyprowadzano je też przez piwnice kamienic lub przez gmach sądów na Lesznie. Wtajemniczeni w akcję dwaj woźni otwierali drzwi i prowadzili dzieci do tylnego wyjścia na aryjską stronę.

Kolejny szlak „przerzutu” rozpoczynał się w zajezdni tramwajowej po żydowskiej stronie. Mąż jednej łączniczek był motorniczym. O świcie, gdy ruszały tramwaje, znajdował w wagonie pod ławką karton z uśpionym dzieckiem i wywoził je w bezpieczne miejsce za murami. Te sposoby dotyczyły małych dzieci. Kilkunastoletni chłopcy i dziewczęta byli wyprowadzani w tzw. brygadach pracy i potem kierowani do partyzantki.

„Sceny ratowania dzieci są wzięte dokładnie z książki, z zacytowanego w niej listu Ireny Sendlerowej. Amerykańscy realizatorzy skrupulatnie trzymali się faktów. Ale zdarzały im się „wpadki” – mówi Anna Mieszkowska, która była też konsultantem przy filmie.

„Realizatorzy wymyślili scenę, w której Irena Sendlerowa idzie na spacer do Łazienek i widzi bawiące się w parku dzieci żydowskie, polskie niemieckie. Sprzeciwiłam się temu”- opowiada Mieszkowska. – „Dlaczego?” -dziwili się Amerykanie. „To byłaby taka symboliczna scena na temat tolerancji”, uważał reżyser John Kent Harrison.

„Musiałam wytłumaczyć, że Polakom wstęp do Łazienek był wzbroniony, że to była dzielnica niemiecka, obszar miasta przeznaczony wyłącznie dla Niemców „Nur für Deutsche”, pokazałam nawet, gdzie stały szlabany”.

Film był kręcony na Łotwie w Rydze, gdzie jest dawna, dziś niezamieszkana dzielnica, podobna do krakowskiego Kazimierza.

„Tam dowoziliśmy z Polski rekwizyty, kostiumy, broń, kamery” – mówi Beata Pisula, producent filmowy.

Według reżysera Johna Kenta Harrisona, największą niespodzianką i pewnym problemem był międzynarodowy charakter ekipy.

„Na planie ludzie posługiwali się siedmioma językami: łotewskim, litewskim, estońskim, polskim, rosyjskim, niemieckim, i stosunkowo najmniej angielskim” – powiedział Harrison. – „Ale ekipa zgrała się perfekcyjnie” – dodał.

I dzięki temu mógł powstać nasz film o młodej, pięknej kobiecie o szlachetnym sercu i wielkiej odwadze. Kobiecie, która powiedziała do swych koleżanek, współpracowniczek z ośrodka pomocy społecznej: „Nie wiem, jak wy, ale ja wypowiadam wojnę Hitlerowi” – przypomniał Harrison.

Film „Odważne serce Ireny Sendler” – „The Courageous Heart of Irena Sendler” wyprodukowała amerykańska firma Hallmark of Fame dla telewizji CBS. Scenariusz, na podstawie książki Anny Mieszkowskiej „Matka dzieci Holocaustu. Historia Ireny Sendlerowej” napisał Harrison.

Na ekrany kin w Polsce film trafi zapewne jesienią 2009 roku, a wiosną 2010 roku trzyodcinkowy serial miałaby wyemitować TVP.

„Na razie trwają rozmowy z TVP na temat jej, wcześniej deklarowanego, udziału w koprodukcji filmu o Irenie Sendlerowej” – powiedziała Beata Pisula, współproducent filmu ze strony polskiej. – „Jeśli one się pomyślnie sfinalizują, polscy widzowie obejrzą film w kinach i w telewizji”.

Harrison jest znany w Polsce z filmu o Janie Pawle II, z Johnem Voightem w roli głównej. Rolę Ireny Sendlerowej gra nowozelandzka aktorka Anna Paquin. Występują też m.in. Maja Ostaszewska, Danuta Stenka, Krzysztof Pieczyński. Muzykę skomponował Jan A.P. Kaczmarek.

Sendlerowa bohaterką w Ameryce

„Odważne serce Ireny Sendlerowej” miało średnią oglądalność na poziomie 9 milionów 800 tysięcy.

Film Johna Kenta Harrisona podczas jego telewizyjnej premiery obejrzało około 10 mln Amerykanów. Dzięki temu w niedzielny wieczór znalazł się na drugim miejscu pod względem oglądalności wśród programów emitowanych przez amerykańskie telewizje.

To świetny wynik, który był przez stację CBS zakładany, bo wyemitowała go w bardzo dobrym czasie antenowym – o godz. 21 w niedzielę.

„New York Times” zamieścił recenzję z amerykańskiego filmu telewizyjnego o Irenie Sendlerowej, bohaterskiej Polce, która w czasie okupacji hitlerowskiej uratowała 2500 dzieci żydowskich z warszawskiego getta.

Autorka recenzji Ginia Bellafante ocenia jednak film „The Courageous Heart of Irena Sendler” (Bohaterskie serce Ireny Sendlerowej) – który był pokazany w telewizji CBS jako pozbawiony pasji.

„Irena Sendler nazywana jest żeńskim odpowiednikiem Oskara Schindlera i film rzeczywiście dowodzi, że miała odważne serce.”

Film reżyserował John Kent Harrison na podstawie książki Anny Mieszkowskiej „Matka dzieci Holokaustu”. Główną rolę Ireny Sendlerowej gra Anna Paquin, laureatka Oscara za rolę dziecięcą w filmie „Fortepian”.

Muzykę do filmu skomponował Jan A.P. Kaczmarek, wybitny polski kompozytor mieszkający w USA, także laureat nagrody amerykańskiej Akademii Filmowej. Niektóre role odtwarzają polscy aktorzy, m.in. Danuta Stenka.

http://www.dialog.org/mainpl.html

2 komentarze to “„Odważne serce Ireny Sendlerowej””

  1. Powyzszy tekst jest tam zamieszczony

  2. Dzieki za ciekawa informacje…jaki jest zwiazek linku pod artykulem (http://www.dialog.org/mainpl.html) z artykulem ?

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: