–Wiersze, piosenki i opowiadania zbieram od czasów szkolnych. Wyszperane z najbardziej zapomnianych zakamarków opuszczonych strychów oraz zakurzonych bibliotecznych półek, znalezione przypadkowo w starych czasopismach i książkach… Wpisywane mozolnie do zeszytów aż do 1996 roku, kiedy to postanowiłem „wrzucić” je do Internetu. Tak powstała strona „Listów z krainy snów…” (www.wiersze.co). Niech ponownie ożyją i będą źródłem nadziei i siły dla innych

Cytat na dziś i jutro

„Każdy sam sobie wymyśla swojego Boga. Każdy go widzi inaczej i to nie ma nic wspólnego z religiami. Ja nie chodzę do kościoła ani do meczetu czy synagogi, choć jestem bardzo wierząca. Nie potrzebuję pośrednika pomiędzy mną a Bogiem. Nie wierzę w śmierć, bo ciało umrze, ale ja wrócę… Jak żyć dobrze? Dzielić się. Jeśli masz dużo, dziel się. Jeżeli masz mało, też się dziel. Po prostu dasz mniej”.

Wanda Wiłkomirska (1929-2018) – polska skrzypaczka i pedagog. Była córką polskiego muzyka Alfreda Wiłkomirskiego i Żydówki Debory-Doroty z domu Temkin. Wyszła za mąż za Mieczysława Rakowskiego, z którym miała dwóch synów – Artura i Włodzimierza.

Artykuły

Do swojego zestawienia artykułów z prasy codziennej, które ostatnio przeczytałem i polecam ich lekturę, dopisałem właśnie 84 nowe teksty (m.in. nt. sztucznej inteligencji, relacji międzyludzkich, filmów, książek, muzyki, medycyny, historii Polski i świata, islamu i emigracji, podróży i przyrody. Zapraszam:  https://wiersze.co/artykuly.htm

W powyższym zestawieniu utworzyłem nowy dział „Judaika”, poświęcony historii Żydów polskich i relacjom polsko-żydowskim. Zawiera już 36 artykułów, wkrótce dopiszę następne: https://wiersze.co/artykuly.htm#judaika 

Książki

„Czarodziejska góra” (niem. „Der Zauberberg”) to powieść autorstwa Tomasza Manna z 1924 roku. Uważana jest za najlepsze dzieło tego autora i jedno z najbardziej wpływowych dzieł literatury niemieckiej w XX wieku. Została przetłumaczona na język polski przez Józefa Kramsztyka (tom I) oraz Władysława Tatarkiewicza (tom II). Poniżej fragment książki:

„Czymże jest życie? Jest ciepłem, wytworem cieplnym czegoś, co utrzymuje formę, choć samo jej nie ma, jest gorączką materii towarzyszącą procesowi bezustannego rozkładu i odradzania się drobin białka, tak skomplikowanych i tak kunsztownie skonstruowanych, że aż nietrwałych i nie dających się utrzymać. Jest istnieniem tego, co właściwie nie może istnieć, co w słodkiej męce chwieje się tylko między bytem a niebytem podczas zawikłanego 

i gorączkowego procesu rozpadu i wiecznego stawania się.

Nie jest materialne, i nie jest z ducha. Jest czymś pośrednim, jest zjawiskiem uwarunkowanym przez materię, niby tęcza na wodospadzie, niby płomień. A choć niematerialne, jest zmysłowe, aż do rozkoszy i obrzydzenia, jest bezwstydem materii, która uzyskała wrażliwość na samą siebie i na bodźce z zewnątrz, jest wyuzdaną formą istnienia.

Jest sekretnie wyczuwalną ruchliwością w dziewiczym chłodzie wszechbytu, lubieżnie skrytym niechlujstwem przyswajania i wydalania, tchnieniem wydzielającym na zewnątrz dwutlenek węgla i cuchnące substancje utajonego pochodzenia i nieznanej jakości. Jest w przyrodzone prawa powstawania ujętym bujaniem, rozwojem i przyjmowaniem kształtów przez coś napęczniałego, co składa się z wody, białka, soli i tłuszczów; zwie się je mięsem, a staje się ono formą, pięknem – a przy tym samą istotą zmysłowości i żądzy. Gdyż forma i piękno nie są formą i pięknem ducha, jak w dziełach poezji i muzyki, ani formą i pięknem neutralnej materii, która przejęła się duchem i uzmysławia go w sposób niewinny w dziełach sztuk plastycznych. Są formą i pięknem zrodzonym i ukształtowanym przez substancję, w niewiadomy sposób do rozkoszy obudzoną, organiczną substancję, gnijącą i trwającą materię, przez cuchnące mięso…” (no może końcowa część nie jest zbyt optymistyczna, ale ogólnie całość tego fragmentu jest intrygująca i skłania do głębszej refleksji 🙂

Film

Obejrzałem film „Twórca” („The Creator”) z 2023 roku w reżyserii Garetha Edwardsa. Jest rok 2055, kraje Zachodu delegalizują sztuczną inteligencję (AI) po tym, jak detonuje ona bombę atomową w Los Angeles. Stawiają też opór mieszkańcom Nowej Azji, gdzie symulanty są mile widzianym elementem codziennej egzystencji. Przebywa tu sierżant Joshua (John David Washington) na tajnej misji odnalezienia tajemniczego twórcy AI – Nirmaty…

Zwiastun filmu tutaj: 

Piosenka

Pisałem już kiedyś o tym utworze, ale chciałbym go dzisiaj Wam przypomnieć. „Et si tu n’existais pas” to piosenka śpiewającego po francusku amerykańskiego wykonawcy Joego Dassina, która ukazała się na singlu „Salut / Et si tu n’existais pas” w 1976 roku. Autorami tekstu byli Pierre Delanoë i Claude Lemesle, a muzykę skomponowali Toto Cutugno i Pasquale Losito. Dassin po raz pierwszy zaśpiewał „Et si tu n’existais pas” 20 grudnia 1975 roku na antenie TF1. Poniżej polska wersja piosenki w wykonaniu Jacka Borkowskiego:

Wiersz

Ostatnio otrzymuję często na telefon alerty ostrzegające przed burzami z deszczem i gradem. Stąd poniższy wiersz.

Krzysztof Kościelski

ALERT RCB 3

Drzemałem z mą dziewczyną,
Gdy smartfon przeszedł dreszcz.
Spytała: "Kto to taki?".
Odparłem: 'Wiatr i deszcz".

I to był błysk - dostałem w pysk - nie wyjaśniłem nic.

A ona wyszła wściekła,
Z twarzą dumną i bladą.
Więcej jej nie widziałem.

Porwało ją tornado.

Miłej, spokojnej nocy i dobrych snów.

Jarosław Kosiaty

Listy z krainy snów http://www.wiersze.co

Wszystkie wpisy Jarka TUTAJ