Uncategorized

Luwik Janion – kacik poezji cz.78


Ludwik Janion

Mieszka w Warszawie. Autor opowiadań, poezji, książek dla dzieci także publicystyka i krytyka literacka. Z ważniejszych: powieść „Zwijanie świata ”słowo/obraz terytoria” 2007, dwa tomy „Antologii poezji – Cogito”, antologie poezji młodych autorów: „Zanim wypełni się wiek” i „Dziesięć razy rok”.

Poezje publikuje w „Twórczości”, „Toposie”, „Odrze”, w przeszłości także w „Literaturze”, „Fantastyce”, „Nowej Okolicy Poetów”, „Kresach”, „Akcencie” i in. Współpracował z wieloma pismami, od „Szachów” poczynając, na „Kocich Sprawach” kończąc. Od 20 lat prowadzi w pismach „Cogito” i „Victor” działy poświęcone twórczości młodych autorów.

W drugim programie Polskiego Radia przez dwa lata prowadził audycję: „Czas na debiut”. Autor słuchowisk radiowych dla dzieci, a także czterech części cieszącej się powodzeniem książki dla dzieci „Adaś i Słoń’, ponadto: „Paca i podróż dookoła świata” oraz zbiór wierszy ilustrujących arcydzieła światowego malarstwa: „Siła wyobraźni”.

W latach 2010 – 2015 ghostwriter w Kancelarii Prezydenta Bronisława Komorowskiego. Eksszachista, belfer, radiowiec, scenarzysta ,

 Wydał w oficynie Słowo/Obraz terytoria tom wierszy„A jednak”


Wielkie dzieło 

Nie napiszę wielkiego dzieła
Mam jeszcze dwadzieścia wielkich dzieł do przeczytania
Nie zdążę zostawić córkom wielkiego dzieła
Byłoby to dla nich sto dwudzieste wielkie dzieło do przeczytania
Więc nie przeczytają
I nie mam po co pisać wielkiego dzieła

I trzeba by było oprawić je w wielką okładkę
I wydać w wielkim wydawnictwie
I odebrać wielkie ordery
Ale mam jeszcze dwadzieścia wielkich dzieł do przeczytania
Więc nie zdążę napisać wielkiego dzieła

Sami napiszcie wielkie dzieło
Napiszcie wszyscy po jednym wielkim dziele
Używajcie wielkich liter i wielkich słów
Zasypcie wielkimi dziełami każdą dziurę i dolinę
Rzekę, staw, okopisko, wysypisko i żmijowisko

Zaczynajcie od ba-ba, ma-ma, ble-ble
Dokończą albo nie dokończą inni

Miron na Niemcewicza i moje lustro

Zabrali lustro z pokoju
Piękne jak Lilla Weneda
i pokój jest mniejszy
Gdy było lustro w pokoju
Piękne jak Lilla Weneda
Pokój był większy
Gdy Miron był na Niemcewicza
Piękny jak Lilla Weneda
Pokój był większy
Zabrali Mirona z Niemcewicza
Pięknego jak Lilla Weneda
Pokój jest mniejszy
Wielkość Zapewne jest światła
pochodną i mózgu neuronów
Więc większy jest geniusz jasny
niźli ciemny geniusz
Co roku w rocznicę
odnoszę Mirona na Niemcewicza
Pięknego jak Lilla Weneda
I pokój jest większy
A lustro jak Lilla Weneda
Jest już daleko i daleko
I pokój jest mniejszy i mniejszy
I mniejszy

Wszystkie wpisy Ludwika TUTAJ

Kategorie: Uncategorized

Zostaw odpowiedź Czekam na Twoje przemyślenia! Napisz w komentarzu.

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.