JĘZYK ŻYDOWSKI

Jerzy Klechta
(znalezione w archiwum)

 


 

W innych językach trzeba mówić mówić mówić
Aż od mówienia łupie w stawach, ja to znam
Przejdź na żydowski
Wnet znikną troski
Żydowski język – mówi się sam
To nietrudny język w sumie
Każde słowo się rozumie
A jak pięknie po żydowsku można kląć…
Kiedy kłótnia się zaczyna od głupstewka
Przejdź na jidysz –
– no i wydysz:
Życzę panu, żeby pan był jak rzodkiewka
Pysk czerwony, cera blada – pół na pół
I w dodatku żeby rósł pan głową w dół
W innych językach porównanie, metafora
Jest jak kanarek, który właśnie kąpiel wziął
Przejdź na żydowski
Wnet znikną troski
A metafory czytelne są
Można mówić szarą prozą
I liryczną być mimozą
Nawet wtedy, gdy się wali z grubych rur
Mając pewność, gdzie jest ziarno, gdzie otręby
Mów do gbura, kiedy szura:
Życzę panu, by pan stracił wszystkie zęby
Tylko jeden niech zostanie panu kieł
By ból zęba pan znał z życia, a nie z dzieł!
W innych językach brak poezji, brak finezji
Ciężko wyrazić swoje wnętrze, uczuć treść
Przejdź na żydowski
Wnet znikną troski
Już nikt cię nie śmie w kaszy zjeść
Widząc w gniewie twarz zakrzepłą
Emitujesz z siebie ciepło
Pod adresem swego wroga mówiąc tak:
Życzę panu żeby pan miał krótkie ręce
Tu zrób pauzę –
– przerwę na łzę
A na głowie żeby pan miał świerzb, nic więcej

Świerzb na głowie i niewielki zasięg łap
Świerzb zaświerzbi, no a ty się teraz – drap!

3 komentarze to “JĘZYK ŻYDOWSKI”

  1. ELAD BERWALDT 14/06/2020 at 13:00

    A mechaye!

  2. Chyba najlepsza odpowowiedz na temat jezyk Yidish jest od nobelisty, mojego ulubionego pisarza Isaac Bashevis Singer. Zosia Braun

    Isaac Bashevis Singer
    Banquet speech
    Isaac Bashevis Singer’s speech at the Nobel Banquet, December 10, 1978

    Your Majesties, Your Royal Highnesses, Ladies and Gentlemen,

    People ask me often, ‘Why do you write in a dying language?’ And I want to explain it in a few words.

    Firstly, I like to write ghost stories and nothing fits a ghost better than a dying language. The deader the language the more alive is the ghost. Ghosts love Yiddish and as far as I know, they all speak it.

    Secondly, not only do I believe in ghosts, but also in resurrection. I am sure that millions of Yiddish speaking corpses will rise from their graves one day and their first question will be: “Is there any new Yiddish book to read?” For them Yiddish will not be dead.

    Thirdly, for 2000 years Hebrew was considered a dead language. Suddenly it became strangely alive. What happened to Hebrew may also happen to Yiddish one day, (although I haven’t the slightest idea how this miracle can take place.)

    There is still a fourth minor reason for not forsaking Yiddish and this is: Yiddish may be a dying language but it is the only language I know well. Yiddish is my mother language and a mother is never really dead.

    Ladies and Gentlemen: There are five hundred reasons why I began to write for children, but to save time I will mention only ten of them. Number 1) Children read books, not reviews. They don’t give a hoot about the critics. Number 2) Children don’t read to find their identity. Number 3) They don’t read to free themselves of guilt, to quench the thirst for rebellion, or to get rid of alienation. Number 4) They have no use for psychology. Number 5) They detest sociology. Number 6) They don’t try to understand Kafka or Finnegans Wake. Number 7) They still believe in God, the family, angels, devils, witches, goblins, logic, clarity, punctuation, and other such obsolete stuff. Number 8) They love interesting stories, not commentary, guides, or footnotes. Number 9) When a book is boring, they yawn openly, without any shame or fear of authority. Number 10) They don’t expect their beloved writer to redeem humanity. Young as they are, they know that it is not in his power. Only the adults have such childish illusions.

  3. Ewa Korulska 14/06/2020 at 00:49

    Bardzo fajne 😁

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

%d bloggers like this: