Wiadomosci z Izraela

26 czerwca 2016 r. Siły Obronne Izraela opublikowały najnowsze informacje wywiadowcze dotyczące aktywnościHamasu w Strefie Gazy. Izraelska armia przygotowuje się na froncie południowym do wieloaspektowych działań w celu odparcia możliwego zmasowanego ataku terrorystycznego, w którym około 100 terrorystów Hamasu jednocześnie może przeniknąć do Izraela przy wykorzystaniu podziemnych tuneli terrorystycznych. W Strefie Gazy Hamas utrzymuje w tym celu trzy pułki – jeden w północnej części, drugi w obozach uchodźców w części centralnej, a trzeci w Rafah na południu. „Te pułki są zorganizowane i działają jak organizacja wojskowa. Mają metodologię wojskową, dobrze zorganizowaną strukturę dowodzenia i łączności, oraz przez cały czas przygotowują się do ataku z zaskoczenia, tak jak podczas operacjiObronny Brzeg, tylko na większą skalę. Główną ambicją Hamasu jest podjęcie walki na terytorium Izraela.”

26 czerwca 2016 r. prof. Dror Wahrman z Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie skomentował ewentualne konsekwencje wyniku referendum o wyjściu Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. „Myślę, że wielu wyborców, którzy poparliBrexit, głosowało instynktownie. Nie było jasne, czego oni oczekiwali po wyjściu, a teraz nagle czują się z tym nieswojo. Myślę, że jest bardzo ważne, aby Boris Johnson, który prowadził kampanię wyjścia, był pierwszym, który powie: Nie śpieszmy się, nie bądźmy teraz pochopni. Innymi słowy: Odnieśliśmy symboliczne zwycięstwo. Nie chcemy jednak realizacji tego, gdyż nie wiemy, do czego by to doprowadziło. Co się stanie później? Jest to bardzo trudne do powiedzenia w tym momencie. Unia Europejska obawia się, że ktoś pójdzie za Brytanią. Jeśliby ktoś wyszedł – to będzie koniec Unii Europejskiej. Może to doprowadzić do zaszkodzenia jednemu z głównych graczy. Jest dwóch głównych graczy – obserwują oni jak szczury uciekają ze statku. Unia Europejska naciska Brytanię, aby proces wyjścia rozpocząć od razu. Jednak nie wydaje się, aby Brytania szybko rozpoczęła działania. Dlatego trudno jest powiedzieć, jak ten dwu-letni proces będzie wyglądać. Prawdopodobnie potrwa on dłużej niż dwa lata. Jest zbyt wcześnie, aby przewidzieć, jakie będą globalne implikacje ekonomiczne tego ruchu, ponieważ zbyt wiele zależy od tego, jak przebiegną negocjacje. To co obecnie widzimy na światowych rynkach, moim zdaniem jest po prostu histerią. W ciągu kilku najbliższych tygodni sytuacja ustabilizuje się. Każdy, kto stara się przewidzieć, co teraz nastąpi w ciągu sześciu miesięcy lub kilku lat, próbuje coś sprzedać. Nie sądzę, że posiadamy wystarczającą ilość informacji, aby móc coś więcej powiedzieć.”

 26 czerwca 2016 r. ministerstwo finansów poinformowało, że z izraelskiego punktu widzenia konsekwencje wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej mogą być pozytywne. Ocenia się, że decyzja Wielkiej Brytanii może spowodować wzrost niepewności na rynkach finansowych w całej Europie. Brytyjska gospodarka jest piąta co do wielkości na świecie i druga w Europie. Wyjście z Unii Europejskiej na pewno odbije się na brytyjskim eksporcie, jednak nie powinno spowodować recesji w Wielkiej Brytanii. Zupełnie inaczej odbije się to na globalnej gospodarce, która może osłabić się i ponownie wejść w fazę kryzysu i niestabilności na rynkach kapitałowych. Głębokość kryzysu będzie zależeć od tempa procesu wyjścia Brytanii z Unii Europejskiej i stanu unijnej gospodarki. „Wartość izraelskiego eksportu do Wielkiej Brytanii jest poniżej 5 mld USD (4 mld USD w eksporcie towarów i około 800 mln USD eksportu usług). Jeśli założymy, że dewaluacja funta jest trwała i elastyczność izraelskiego eksportu do Wielkiej Brytanii w stosunku do kursu funta wynosi 0,2 – to negatywny wpływ na izraelski eksport będzie niewielki, około 0,1 procenta. Jednakże jest możliwe, że wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej poprawi konkurencyjność Izraela na europejskim rynku, który jest ważnym rynkiem dla eksportowanych izraelskich towarów.” Wzrostu eksportu może dotyczyć towarów takich jak lekarstwa, maszyny i urządzenia elektroniczne oraz sprzęt optyczny (wyparcie brytyjskiego eksportu z rynku UE i zastąpienie europejskich towarów w Wielkiej Brytanii).

26 czerwca 2016 r. wiceminister spraw wewnętrznych Hamasu w Gazie, Kamel Abu Madi oskarżył władze Autonomii Palestyńskiej o doprowadzenie do zamknięcia przez Egipt przejścia granicznego Rafah ze Strefą Gazy. Wezwał on do całkowitego otwarcia przejścia, zaznaczając, że obecnie około 25-30 tys. Palestyńczyków pragnie opuścić enklawę Gazy przez przejście Rafah. Podkreślił on, że priorytetem powinno być wypuszczenie osób chorych, studentów oraz zamężnych kobiet, które zostały odcięte od swoich mężów. Egipt zamknął przejście graniczne Rafah po serii ataków terrorystycznych na Półwyspie Synaj w październiku 2014 r. Od tamtej pory okresowo przejście jest otwierane na kilka dni w miesiącu.

26 czerwca 2016 r. premier Benjamin Netanjahu spotkał się w Rzymie z sekretarzem stanu USA Johnem Kerry. Podczas rozmowy sfinalizowano porozumienie Izraela z Turcją, które przywraca normalizację stosunków między oboma państwami. Zostały one zerwane w 2010 r. po incydencie z Flotyllą Wolności, która usiłowała przełamać izraelską blokadę Strefy Gazy. Podczas akcji izraelskich komandosów zginęło 10 Turków. Stany Zjednoczone od dłuższego czasu naciskały na normalizację tych stosunków, aby przywrócić regionalną pozycję Turcji, jako najsilniejszego członka paktu NATO we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. Amerykanie poszukują także sojuszników w walce z ekstremistamiPaństwa Islamskiego. Oczekuje się, że w dniu jutrzejszym nastąpi oficjalne ogłoszenie zawarcia porozumienia. Izrael ze swojej strony przeprosił za incydent i zobowiązał się do wypłacenia 21 mln USD na fundusz pomocy dla rodzin zabitych tureckich obywateli. Kończy to od strony prawnej wszystkie dalsze roszczenia względem izraelskich żołnierzy. Izrael zgodził się także złagodzić blokadę Strefy Gazy, umożliwiając dostarczenie pomocy humanitarnej z Turcji. Turecka pomoc będzie przekazywana za pośrednictwem izraelskiego portu Aszdod. Turcja zobowiązała się do wywarcia nacisku na Hamas, aby wstrzymał on wszelkie działania przeciwko Izraelowi. Udzieli także pomocy w celu odnalezienia i przekazania do Izraela czterech zaginionych Izraelczyków – szczątków dwóch zabitych żołnierzy i dwóch cywilów, których uznaje się za żywych i przebywających w rękach Hamasu w Gazie. Izrael i Turcja zgodziły się na przywrócenie ambasadorów.
    

26 czerwca 2016 r. izraelska firma Netafimpoinformowała, że dostarczy kropelkowy system nawadniania rolnikom z Paragwaju. Ogółem zostanie dostarczonych trzynaście takich systemów nawadniania, które pomogą rolnikom z prowincji San Pedro. Nawadniane będą głównie plantacje pomidorów, papryki i marchwi. W Paragwaju mieszka obecnie 1 tys. Żydów (populacja kraju wynosi 6,7 mln).

26 czerwca 2016 r. brazylijski minister obrony Raul Jungmann poinformował, że do zabezpieczenia zbliżającej się olimpiady w Rio de Janeiro będzie wykorzystany izraelski satelita Eros-B. „Izraelski satelita przebywa na niskiej orbicie Ziemi, i posiada zdolność wykonywania zdjęć o wysokiej rozdzielczości obiektów do 50 centymetrów na obszarze 450 kilometrów, co umożliwia identyfikację przedmiotów, ludzi, samochodów i towarów.” Satelita będzie zapewniał szczegółowy nadzór miasta Rio de Janeiro, a w przyszłości zapewni wsparcie ochrony granic Brazylii. Izraelska firma LiveU dostarczyła Brazylii technologię telefonii komórkowej transmisji video na żywo w czasie rzeczywistym z doskonałą jakością obrazu. Izraelska aplikacja Moovit umożliwi turystom szybkie dotarcie do pożądanych celów podróży. Informacje w czasie rzeczywistym są dostarczane w 35 językach i obsługują trasy transportu publicznego. Inne izraelskie firmy udzieliły wsparcia technologicznego od strony bezpieczeństwa olimpiady.

27 czerwca 2016 r. Palestyńczycy wszczęli rano zamieszki na Wzgórzu Świątynnym w Jerozolimie. Obrzucono kamieniami izraelskich policjantów. Podczas policyjnej interwencji na wzgórzu, Arabowie zabarykadowali się w meczecie Al-Aksa.

 27 czerwca 2016 r. zastępca szefa sztabu gen. Jair Golan podzielił się prognozami przyszłego konfliktu w Libanie. „Podczas drugiej wojny libańskiej w Izrael uderzyły głowice z 70 tonami materiałów wybuchowych. Szacujmy, że podczas kolejnej wojny liczby te wzrosną cztery razy, z zaokrągleniem do góry. Tak więc mówimy o wielkości 300 ton miesięcznie. Jest to równe temu, co nasze siły powietrzne zrzucają w pięć godzin.” Dotychczas tylko 4% rakiet trafiało w tereny zabudowane, a tylko 1% bezpośrednio uderzał w budynki. „Jesteśmy krajem najlepiej przygotowanym do radzenia sobie z tego rodzaju zagrożeniem. Patrzę na Gusz Dan. Ile rakiet tam uderzy? Kilkadziesiąt. Możemy sobie z tym poradzić. Obrona cywilna przygotowała dyrektywy dla wszystkich właściwych organów rządowych, a my po prostu musimy upewnić się, że wszyscy wykonują swoją pracę i utrzymują gotowość. Izrael ma niezrównany system wczesnego ostrzegania, który umożliwia cywilom dokładnie dowiadywanie się, co mają robić. Niektóre społeczności mogą być ewakuowane z terenów przyległych do granicy. Jestem przeciwny zasadzie ewakuacji, pomimo to, niektóre małe ewakuacje mogą być konieczne. Siły Obronne Izraela wiedzą, że najlepszą obroną jest atak, usunięcie zagrożenia … wojny wygrywa się poprzez osiąganie celów ofensywnych.”

27 czerwca 2016 r. Palestyńczycy demonstrowali wieczorem w Gazie, protestując przeciwko podpisanemu porozumieniu między Turcją i Izraelem. W ten sposób Hamas wyraził swoje niezadowolenie z faktu podpisania tego porozumienia.

27 czerwca 2016 r. palestyńscy terroryści rzucili wieczorem trzy improwizowane ładunki wybuchowe w grobowiec Racheli na przedmieściach Betlejem. Nikt nie został ranny.

27 czerwca 2016 r. premier Benjamin Netanjahu na konferencji prasowej w Rzymie poinformował o podpisaniu porozumienia z Turcją. Izrael oficjalnie przeprosił za incydent z tureckim statkiem „Mavi Marmara„, na którym w 2010 r. zginęło 10 tureckich aktywistów. Rodzinom zabitym przekazano 20 mln USD odszkodowania. W zamian nastąpiła normalizacja stosunków dyplomatycznych. „Porozumienie ma strategiczne znaczenie dla państwa Izrael. Toruje ono drogę dla eksportu gazu ziemnego do Turcji, co stanowiłoby ogromne dobrodziejstwo dla izraelskiej gospodarki.” Turcja zobowiązała się do zapobiegania wszelkiej aktywności terrorystycznej wymierzonej przeciwko Izraelowi, w tym zbieraniu funduszy dla anty-izraelskiego terroryzmu. Turcja zobowiązała się także do podjęcia działań na rzecz uwolnienia izraelskich jeńców ze Strefy Gazy oraz przekazania ciał poległych izraelskich żołnierzy. Turcja zobowiązała się do wsparcia stałej agencji Izraela przy NATO w Brukseli.

27 czerwca 2016 r. turecki premier Binali Yildirim poinformował o podpisaniu porozumienia z państwem Izrael. Yildirim podkreślił, że wszystkie żądania Turcji zostały spełnione. Izrael wypłaci 20 mln USD rodzinom 10 tureckich aktywistów zabitych przez izraelskich komandosów na pokładzie statku „Mavi Marmara„, który w 2010 r. podjął próbę przełamania blokady Strefy Gazy. Izrael wyraził zgodę na umożliwienie dostarczania tureckiej pomocy humanitarnej do Strefy Gazy. „W związku z tym, nasz pierwszy statek załadowany 10 tys. ton pomocy humanitarnej w najbliższy piątek zawinie do portu Aszdod w Izraelu.” Turcja wybuduje w Gazie nowy szpital dla 200 pacjantów. W ciągu kilku tygodni Izrael i Turcja wymienią ambasadorów.

28 czerwca 2016 r. Palestyńczycy wszczęli rano zamieszki na Wzgórzu Świątynnym w Jerozolimie. Obrzucono kamieniami Żydów modlących się przy Zachodnim Murze. Ranna została 1 Izraelka. Na wzgórzu interweniowali izraelscy policjanci. Aresztowano 15 Arabów.

28 czerwca 2016 r. premier Benjamin Netanjahu spotkał się z sekretarzem generalnym ON Ban Ki-moonem. Przemawiając na wspólnej konferencji prasowej Netanjahu powiedział: „ONZ ma szlachetny mandat chronienia pokoju na całym świecie i doprowadzania narodów do zbliżenia się do siebie. Podczas swojej pracy jako sekretarz generalny wielokrotnie służyłeś tym ideałom, ideałom, które popiera Izrael. Dobrze pamiętam jak w 2013 roku przyjechałeś do Izraela i mówiłeś, że Izrael i Izraelczycy spotykają się z pewną stronniczością. Jest to mało powiedziane. Ale powiedziałeś także, że Izrael musi być równo traktowany w ONZ. Doceniam szczerość i wyraźną morlaną postawę. Przykładem tego były twoje działania zmierzające do uzyskania końcowego raportu Palmera, co było bardzo ważne dla Izraela. Panie Sekretarzu, doceniam twoje wysiłki w tym konkretnym przypadku. Niestety, niespełnionym celem pozostaje uleczenie pozycji Izraela w szerokim spektrum działań ONZ i na forach ONZ. Twoja wizyta tutaj odbywa się podczas spotkania Rady Praw Człowieka ONZ. Rada ta, jak zawsze potępi Izrael. Państwo, które dla promowania i ochrony praw człowieka oraz wartości liberalnych robi więcej niż ktokolwiek inny w umoczonym we krwi Bliskim Wschodzie. Rada Praw Człowieka ONZwydała więcej rezolucji potępiających naszą postępową demokrację, niż wszystkie inne państwa razem wzięte. Uważam, że jest to poważne złamanie mandatu ONZ. Dlatego chcę dzisiaj powtórzyć twoje słowa z 2013 roku: Izrael nadal jest stronniczo traktowany w ONZ. Wiem, że pozostajesz wierny pragnieniu, aby wszystkie państa były traktowane równo i sprawiedliwie. Zachęcam cię, abyś sześć ostatnich miesięcy pracy jako Sekretarz Genralny ONZ poświęcił uregulowaniu tych kwestii. A kiedy to mówię, to nie tylko przez wzgląd na Izrael. To dla wiarygodności ONZ. Bo jeśli można w niesprawiedliwy sposób potraktować pojedynczy kraj … po prostu zdecydować, że są to zbrodniarze lub cokolwiek innego, to taką samą zasadę można zastosować do każdego innego państwa. W taki sposób upadło zgromadzenie ateńskie, pierwsze takie ciało, na którym wzorują się wszystkie nasze parlamenty i samo ONZ. Uważam, że takie wyróżnianie Izraela i niesprawiedliwe traktowanie, jest problemem, który odbieram jako namacalne zagrożenie dla przyszłości ONZ, a nie tylko interesów naszego kraju.” Netanjahu poprosił Ban Ki-mmona o bezpośrednią pomoc w odzyskaniu szczątków poległych izraelskich żołnierzy – Hadara Goldina i Orona Szaula (zginęli w 2014 r. w Strefie Gazy) – oraz izraelskiego cywila – Avera Haile Mariane Mengistu (chory psychicznie, który jest więziony przez Hamas w Gazie od września 2014 r.). „Hamas jest organizacją terrorystyczną. Celem Hamasu jest ludobójstwo. To nie jest tylko terroryzm. Oni otwarcie mówią, że ich celem jest wymazanie z powierzchni ziemi jednego z państw członkowskich Organizacji Narodów Zjednoczonych. Mam nadzieję, że ONZ będzie podkreślać zbrodnie Hamasu i zrozumie, że nasze środki bezpieczeństwa są nastawione tylko na chronieniu naszych obywateli przed tym zagrożeniem i używamy ich rozsądnie w zgodzie z obowiązującym w tym zakresie prawem. Myślę, że inne państwa postępowałyby tak samo w obliczu tysięcy rakiet i pocisków zmierzających na swoich obywateli, na swoje dzieci.”

28 czerwca 2016 r. ekspert ds. Bliskiego Wschodu dr Mordechaj Kedar pochwalił porozumienie między Izraelem a Turcją. „Wznowienie stosunków dyplomatycznych bez zdejmowania blokady ze Strefy Gazy jest największym strategicznym posunięciem. Poprzez taktyczne negocjacje osiągnęliśmy pojednanie z regionalnym mocarstwem. Zapłaciliśmy wysoką cenę nie domagając się zwrotu ciał poległych izraelskich żołnierzy oraz izraelskich cywilów przebywających w Gazie. Jednak dziś Izrael i Turcja mają wspólne interesy, zwłaszcza wobec ISIS i rosnącej potęgi Iranu w Iraku, Syrii i Libanie. Erdogan po raz pierwszy uznał państwo Izrael. Z punktu widzenia politycznego islamu, Żydzi nie mają prawa do własnego państwa i muszą żyć pod islamskim panowaniem. Do tej pory Erdogan mówił, że stosunki między Turcją a Izraelem są kontynuacją polityki poprzedniego rządu. Jednak teraz on sam odnowił więzi dyplomatyczne z Izraelem. Po strąceniu rosyjskiego samolotu przez Turcję stworzyło poważny kryzys i skomplikowaną sytuację pomiędzy Erdoganem a Rosją. Oni mają wspólną granicę i Rosjanie wstrzymali dostawy gazu do Turcji. Ocieplenie stosunków między Moskwą i Izraelem zapędziło Erdogana jeszcze bardziej w kąt. Zrozumiał, że pozostał jedynym sprzymierzeńcem Gazy, a Izrael otrzymał wsparcie międzynarodowe. Nie ma wątpliwości, że porozumienie z Izraelem jest poważnym ciosem dla organizacji terrorystycznej Hamas. Oni czują, że Erdogan pchnął ich nożem w plecy. On odnowił stosunki dyplomatyczne z nami, chociaż Izrael nie zniósł blokady Gazy. Nie sądzę, aby Hamas o tym mówił, bo teraz podsumowują swoje własne straty. Są zbyt słabi i pod zbyt dużym naciskiem, a nie będą chcieli przeciwstawić się Erdoganowi, który może być bardzo nieprzewidywalny. Odnosząc się do zwrotu ciał poległych w 2014 roku żołnierzy, to myślę, że powiązanie tego z Turcją jest trochę nieuczciwe. Izrael jest chyba jedynym państwem na świecie, które posiada zdolność wywierania presji na Hamas. Każdego dnia zezwalamy na import żywności, paliwa, lekarstw i materiałów budowlanych do Gazy. Ale robimy to, bez zwrotu ciał. Dlaczego Hamas samemu ich nie zwróci?”

28 czerwca 2016 r. Siły Obronne Izraela anulowały protokół Hannibal, który w ciągu najbliższych miesięcy zostanie zastąpiony nowymi poleceniami. Protokół Hannibal zezwalał armii użyć wszelkich środków ataku w przypadku próby porwania izraelskiego żołnierza, bez traoski o życie i zdrowie samego żołnierza lub osób postronnych.

29 czerwca 2016 r. rząd zatwierdził umowę pojednania z Turcją. Przeciwko porozumieniu zagłosowało trzech ministrów – minister edukacji Naftali Bennett, minister sprawiedliwości Ajelet Szaked i minister obrony Avigdor Lieberman. Powiedzieli oni, że wypłacenie odszkodowań dla Turków, oznacza cios dla odstraszania Izraela i jest zwycięstwem terroryzmu. Premier Netanjahu położył nacisk na fakcie, że osiągnięte porozumienie otworzy drzwi do rozpoczęcia negocjacji kontraktu gazowego z Turcją, co jest głównym strategicznym osiągnięciem. Również zaangażowanie się Turcji w odbudowę Strefy Gazy jest w interesie Izraela. Za zwycięstwo strategiczne uznano także uznanie przez Turcję blokady Strefy Gazy. Turcja zgodziła się, że towary mogą docierać do Gazy jedynie za pośrednictwem dozwolonych przez Izrael tras.

29 czerwca 2016 r. turecki rząd przegłosował porozumienie z Izraelem. Minister bezpieczeństwa wewnętrznego Gilad Erdan zwrócił jednak uwagę, że Turcja nie może wpływać na Hamas, aby wydał ciała poległych izraelskich żołnierzy. Powiedział on także: „Uznanie przez nas morskiej blokady Gazy oznacza, że Turcja będzie mogła wysyłać towary do Gazy przez izraelskie kanały tylko tak długo, jak długo będzie tam utrzymywać się spokój. Kiedy nie będzie spokoju, Turcja nie będzie mogła wysyłać pomocy do Gazy.”

29 czerwca 2016 r. grupa dziewięciu izraelskich działaczy lewicowych wjechała wieczorem żydowskim samochodem do Ramallah w Samarii. Palestyńczycy zaatakowali ich kamieniami i koktajlami Mołotowa. Ośmiu z nich wycofała się do przejścia kontrolnego Kalandia. Ostatniego zatrzymali palestyńscy policjanci, którzy po przesłuchaniu, przekazali go do Izraela. Nikt nie został ranny. Wszyscy zostali zatrzymani przez izraelskie służby bezpieczeństwa za naruszenie zakazu wjazdu do obszaru będącego pod kontrolą Autonomii Palestyńskiej. Okazało się, że byli to lewicowi aktywiści.

29 czerwca 2016 r. irański prezydent Hasan Rouhani powiedział, że Izrael ponosi winę za wszystkie konflikty w świecie arabskim. Wezwał on wszystkich muzułmanów na świecie, aby wzięli udział w różnych działaniach w ramach Dnia Al-Quds, który odbywa się w ostatni piątek miesiąca Ramadanu. „Narody świata islamu nadal będą wspierać przez Dżihad Palestyńczyków, którzy znajdują pod uciskiem, w walce o wyzwolenie Jerozolimy. Dzień Al-Quds będzie poważnym ciosem dla uzurpatora.”

Przyslal Efraim

z ostatniej chwil

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: